Danıştay 12. Daire E.2018/6412 K.2021/6897

Dava konusu istem: Yüreğir İlçe İdare Kurulunun 21/07/1994 tarihli kararı uyarınca 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu'nun 108. maddesi kapsamında aylık bağlanan İbrahim Eşiyok hakkında verilen muhtaçlık kararının, ilgilinin sigortalı olarak çalışmaya başladığı tarihten itibaren aylıklarının asgari ücretle mukayese yapılmak suretiyle tekrar değerlendirilmesi istemiyle 09/01/2014 tarihinde yapılan başvuru üzerine İlçe İdare Kurulunca verilen … tarih ve … sayılı muhtaçlık kararının iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince, 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu'nun Mülga 108. maddesinde muhtaçlık tanımı.

"Kendisini ve Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre bakmaya mecbur olduğu aile fertlerini geçindirmeye yetecek geliri, malı (para veya o mahiyetteki kıymetler dahil) ve ya kazancı bulunmayanlar" şeklinde yapılmışken; madde metninin 27/04/2005 tarih ve 25798 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21/04/2005 kabul tarih ve 5335 sayılı Kanun'un 3. maddesiyle.

"4857 sayılı İş Kanununun 39. maddesi uyarınca 16 yaşından büyük işçiler için tespit edilen asgari ücretin net tutarından daha az aylık geliri olup, kendisini ve Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre bakmaya mecbur olduğu ailesi fertlerini geçindirmeye yetecek kadar malı da (para veya o mahiyetteki kıymetler dahil) olmayanlar" şeklinde değiştirildiği, davalı idare tarafından mevzuatta öngörülen usul ve yöntemler izlenerek yapılan hesaplamalar sonucunda tesis edilen davaya konu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hane halkı gelir değerlendirmesinin hatalı şekilde yapıldığı, İdare Mahkemesince eksik inceleme sonucu karar verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Hukuka ve usule uygun bulunan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.