Danıştay 12. Daire E.2018/7969 K.2021/6152

Hukuk Müşaviri Av. ... 2- ... Valiliği VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Sivas Halk Sağlığı Laboratuvarında kimyager kadrosunda görev yapan davacı tarafından, Cumhuriyet Üniversitesi, Mühendislik Fakültesi, Kimya Mühendisliği Bölümü mezuniyeti nedeniyle kimya mühendisleri için öngörülen özel hizmet tazminatı ve yan ödemelerden yararlandırılması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin 22/01/2015 tarihli işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 43. maddesinde, anılan Kanun'a tabi kurumlarda görev yapan personelin ek göstergelerinin kadro şartına bağlandığı, ek göstergeden yararlanabilmek için salt unvana sahip olmanın yeterli olmadığı, o unvana ilişkin görevde (kadroda) bulunma koşulunun da gözönünde bulundurulması gerektiği, öte yandan, aynı Kanun'un 152. maddesinde, devlet memurlarına ödenecek tazminatların belirlenmesinde görevin önemi, sorumluluk ve niteliği, görev yerinin özelliği, hizmet süresi, kadro unvan ve derecesi ve eğitim seviyesi gibi hususların gözönüne alınacağının belirtildiği,

bu düzenlemeye dayanılarak hazırlanan 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 6. maddesinde de, zam ve tazminatların ödenebilmesi için, I, II ve III sayılı Cetvellerde gösterilen personelin, kadro unvanı ile kariyer ve yürüttüğü görevin gerektirdiği hizmetleri kanunların öngördüğü durumlar saklı kalmak üzere fiilen yapmasının zorunlu olduğu düzenlendiğinden, mühendis unvanına sahip olduğu anlaşılmakla beraber fiilen kimyager kadrosunda görev yapan davacının, mühendislik kadrosu için öngörülmüş olan özel hizmet tazminatı ile yan ödeme ücretlerinden yararlanmasına hukuken imkan bulunmadığı,

Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 07/12/2007 tarih ve E:2005/2. K:2007/1 sayılı kararının da bu yönde olduğu, buna göre, özel hizmet tazminatı ile yan ödeme ücretlerinin öğrenim sonucu elde edilen unvana göre değil, kadro unvanına göre uygulanacağına ilişkin bulunan dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdare Mahkemesince, İçtihadı Birleştirme Kurulu kararına atıfta bulunularak mühendis kadrosuna atanmadan mühendisler için öngörülen ek göstergeden yararlanılamayacağı, ek göstergeden yararlanılamaması sebebiyle de özel hizmet tazminatı ve yan ödemelerin ödenemeyeceği yönünde karar verildiği, ancak dava dilekçesinde ek gösterge hususunda bir talebinin bulunmadığı, kaldı ki ek gösterge ile zam ve tazminatların birbiriyle bağlantılı olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı Sağlık Bakanlığı tarafından, mühendis unvanına ilişkin kadroda-görevde bulunmadan, salt kimya mühendisliği ünvanına haiz olduğundan bahisle mühendisler için öngörülen özel hizmet tazminatı ve yan ödeme ücretlerinden yararlanmasının mümkün bulunmadığı, İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur. Davalı Sivas Valiliği tarafından, dava konusu işlemin mevzuata uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince; Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 25/08/2017 tarih ve 30165 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname'nin 203. maddesinde, belirlenen kanunlarda bulunan “Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu, Türkiye Halk Sağlığı Kurumu” ibareleri yürürlükten kaldırılmış, diğer mevzuatta "Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu ve Türkiye Halk Sağlığı Kurumuna yapılmış olan atıflar Sağlık Bakanlığına yapılmış sayılır." hükmüne yer verilmiş olduğundan, Türkiye Halk Sağlığı Kurumu yerine Sağlık Bakanlığı hasım mevkiine alınarak işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.

Her ne kadar, ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararda.

"657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 43. maddesinin birinci fıkrasında; 'bu kanuna tabi kurumların kadrolarında bulunan personelin aylık ve ek göstergelerinin aşağıda gösterildiği şekilde tespit edilir.' hükmünün yer aldığı, anılan fıkrada bu Kanun'a tabi kurumlarda görev yapan personelin ek göstergelerinin, kadro şartına bağlandığı, ek göstergeden yararlanabilmek için salt unvana sahip olmanın yeterli olmadığı, o unvana ilişkin görevde (kadroda) bulunmak gerektiğinde kuşkuya yer olmadığından,

anılan hüküm gözardı edilerek 657 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı Ek Gösterge Cetveli, yegane dayanak alınmak suretiyle ek göstergenin "unvana" göre uygulanması gerektiği sonucuna ulaşılmasının mümkün bulunmadığı, 657 sayılı Kanun'un 43. maddesi, uygulanacak ek gösterge rakamları konusunda, bu Kanuna ekli (I) ve (II) sayılı Cetvellere atıfta bulunduğundan, uygulanacak ek gösterge rakamının tespitinde söz konusu Cetveller yanında,

43. maddede yer alan düzenlemelerin de dikkate alınması ve bu kapsamda 43. maddenin öngördüğü o unvana ilişkin görevde (kadroda) bulunma koşulunun da gözönünde bulundurulması gerektiği" şeklinde gerekçeye yer verilmiş ve "Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 07/12/2007 tarih ve E:2005/2.

K:2007/1 sayılı kararı"na atıfta bulunulmuş ise de; dava konusu "kimya mühendislerine ödenen özel hizmet tazminatı ve yan ödemelere" ilişkin olup, davacının ek gösterge hususunda herhangi bir talebi de bulunmamaktadır.

Bu durumda; temyize konu kararın gerekçesinin yukarıda belirtilen kısmında hukuki isabet bulunmamakta ise de, kararda dayanılan diğer gerekçelerin hukuka uygun bulunması karşısında, bu husus, anılan kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.