Danıştay 12. Daire E.2019/2962 K.2023/3813

Dava konusu istem: Türkiye İstatistik Kurumu Antalya Bölge Müdürlüğünde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4/C maddesi uyarınca geçici personel olarak görev yapan davacının, 21/12/2015 tarih ve 2015/8319 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 8. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin 19 numaralı alt bendinde belirtilen "hizmet içinde görevin gerektirdiği itibar ve güven duygusunu sarsacak nitelikte davranışlarda bulunmak" fiilini işlediğinden bahisle sözleşmesinin feshedilmesine ilişkin Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararla; davacı tarafından yapıldığı kabul edilen ifadeler/beyanlar/paylaşımların, kamu çalışanı olmanın gerektirdiği itibar ve güven duygusunu sarsacak nitelikte davranışlar olduğu sabit bulunmakla birlikte söz konusu paylaşımların siyasi amaçlarla ve hizmet içinde yapılmadığı;

davacı fiillerinin, Bakanlar Kurulu Kararının 8. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin 9 numaralı alt bendinde yer alan "Hizmet dışında kamu çalışanı olmanın gerektirdiği itibar ve güven duygusunu sarsacak nitelikte davranışlarda bulunmak," fiili kapsamında değerlendirilmesi gerekirken "Hizmet içinde görevin gerektirdiği itibar ve güven duygusunu sarsacak nitelikte davranışlarda bulunmak," fiilî yanında "siyasi faaliyette bulunmak", "İdeolojik veya siyasi amaçlarla kurumların huzur, sükûn ve çalışma düzenini bozmak ve benzeri eylemlerde bulunmak",

"niteliği itibarıyla 16 ila 26 nci alt bend hükümlerine benzer fiil ve hareketlerde bulunmak" fiilleri kapsamında olduğu ileri sürülerek davacının sözleşmesi feshedilmesine ilişkin işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının sosyal medya hesabından mesai saatleri içinde paylaşım yaptığı, bu itibarla hizmet içinde görevin gerektirdiği itibar ve güven duygusunu sarsacak davranışta bulunduğunun kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İdarenin takdir yetkisinin mutlak olmadığı kamu yararı ve hizmet gerekleri ile sınırlı olduğu belirtilerek, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü ile Bölge Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davalı idarenin Antalya Bölge Müdürlüğünde görev yapan davacı hakkında sosyal medya paylaşımları nedeniyle yapılan soruşturma neticesinde, davacının 12/10/2015 tarihinde saat 10:14'te kişisel sosyal medya (facebook/twiter) hesabında yer alan, "Arkadaşlarımızı katleden bir Devletin kurumunda çalışmaktan hicap duyuyorum.

Sorumlular utanmazca kıs kıs gülerken çaresizlik daha da acı veriyor." şeklindeki paylaşımların, Türkiye İstatistik Kurumunda 2015 ve 2016 yıllarında Geçici Personel Çalıştırılması ile Kurum Dışından Görevlendirilecek Kamu Personeline İlişkin Usul ve Esasların Belirlenmesi ve Ödenecek Ücretlere Dair 22/12/2014 tarih ve 2014/7092 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile 21/12/2015 tarih ve 2015/8319 sayılı Bakanlar Kurulu Kararlarının "Sözleşmenin Sona Ereceği Haller"in sayıldığı 8. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin 19 numaralı alt bendinde yer alan "Hizmet içinde görevin gerektirdiği itibar ve güven duygusunu sarsacak nitelikte

davranışlarda bulunmak” fiili kapsamında yeraldığının sübuta erdiği yönünde getirilen teklif doğrultusunda, davacının sözleşmesinin feshedilmesi üzerine temyizen incelenen dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT VE HUKUKİ DEĞERLENDİRME

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 1. maddesinin birinci fıkrasında, bu Kanun'un, Genel ve Katma Bütçeli Kurumlar, İl Özel İdareleri, Belediyeler, İl Özel İdareleri ve Belediyelerin kurdukları birlikler ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlarda, kanunlarla kurulan fonlarda, kefalet sandıklarında veya Beden Terbiyesi Bölge Müdürlüklerinde çalışan memurlar hakkında uygulanacağı, ikinci fıkrasında, sözleşmeli ve geçici personel hakkında bu Kanun'da belirtilen özel hükümlerin uygulanacağı belirtilmiş.

4/C maddesinde de geçici personel; "bir yıldan az süreli veya mevsimlik hizmet olduğuna Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığının görüşlerine dayanılarak Bakanlar Kurulunca karar verilen görevlerde ve belirtilen ücret ve adet sınırları içinde sözleşme ile çalıştırılan ve işçi sayılmayan kimselerdir." şeklinde tanımlanmıştır.

Görüldüğü üzere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4/C maddesi ile geçici personelin, memurlardan farklı olarak, bir yıldan az süreli sözleşme ile istihdam edilen kamu hizmeti görevlisi olarak kabul edildiği, memuriyet statüsünden farklı bir statü olarak oluşturulduğu, istihdam koşulları yönünden idareye tanınan takdir yetkisi ölçüsünde, aynı hukuksal durumda olmadıkları memurlardan farklı düzenlemeler yapılmasının mümkün hale getirildiği, bu yetkinin ise sadece Bakanlar Kuruluna ait olduğu anlaşılmaktadır.

Bu doğrultuda, memurlarla aynı işi yapsalar da 657 sayılı Kanun gereğince statüsü, çalıştırılma amacı, süresi, hakları ve yükümlülükleri Devlet memurlarından farklılık arzeden geçici personelin istihdam koşulları ile ilgili olarak, yine 657 sayılı Kanun'un verdiği yetkiye dayanılarak her yıl yayınlanan Bakanlar Kurulu kararlarında, 657 sayılı Kanun'un memurlar için öngördüğü koşullardan farklı düzenlemelere gidilmiştir.

Dolayısıyla, 657 sayılı Kanun'un 4/C maddesi ile ilgili uyuşmazlıkların yargı mercilerince çözümünde, 657 sayılı Kanun'un memurlarla ilgili hükümlerini doğrudan uygulama olanağı bulunmamaktadır. Bununla birlikte 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda yer alan düzenlemelerin, 4/C maddesi kapsamında görev yapan geçici personel hakkında referans norm olarak uygulanabileceği açıktır.

Nitekim Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun benzer uyuşmazlıklara ilişkin kararları da bu yöndedir. Bu açıklamalar kapsamında dava konusu uyuşmazlık değerlendirildiğinde; davacıya isnat edilen fiillerin yukarıda açıklandığı üzere "referans norm" olarak dikkate alınması gereken 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinde sayılan ve "Devlet memurluğundan çıkarma" cezasını gerektiren fiil ve haller içerisinde yer alıp almadığı değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu husus değerlendirilmeden verilen temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.