Danıştay 12. Daire E.2019/3129 K.2022/1055

Dava konusu istem: Davacı tarafından, …İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…sayılı yürütmenin durdurulması kararının, 2013 yılı Öğretmenlik için Başvuru ve Atama Duyurusu hükümleri çerçevesinde değerlendirilip puanının yetersiz olduğundan bahisle atamasının yapılmamasına dair işleme karşı yaptığı itirazın reddine ilişkin …tarih ve …sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesince; işlemdeki sakatlığı saptayan iptal kararının, işlemi, geri yürür biçimde ortadan kaldırdığının sabit olduğu, bu ilkenin sonucu olarak iptal davaları çözülürken, dava konusu kararın verildiği (işlemin tesis edildiği) zamandaki duruma göre hüküm kurulması gerektiği hususu gözönünde bulundurulduğunda, 2013 yılında yaptığı öğretmenlik başvurusu kabul edilmeyen davacının açtığı dava sonucunda verilen kararın, 2013 yılı atama dönemine yönelik olarak uygulanıp, puan üstünlüğüne göre değerlendirme yapılmasının iptal kararının gereği olduğu,

bu ilke gereğince, ilk davaya konu başvurunun Şubat 2014 dönemi için değerlendirilmesine hukuken olanak bulunmadığından, anılan dönem için başvurusu bulunmayan davacı hakkında davalı idarece tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdare Mahkemesince hatalı değerlendirme yapıldığı, iş hukukundaki işçi lehine yorum ilkesinin burada da uygulanması gerektiği, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.