Danıştay 12. Daire E.2019/4443 K.2023/3147

Dava konusu istem: Ayaş Belediye Başkanlığında 5393 sayılı Kanunun 49. maddesi kapsamında sözleşmeli "ekonomist" olarak görev yapan davacının, 5393 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 8. fıkrası uyarınca 2017 yılı personel giderlerinin bir önceki yıl bütçe gelirlerine oranının %30'un üzerinde olması nedeniyle 2019 yılında sözleşmesinin yenilenmemesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davalı idare tarafından, dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden.

İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü … sayılı kararı ile 2014-2017 yıllarında idarece 5'i sözleşmeli 3'ü işçi personel olmak üzere 8 kişinin istihdam edildiği, sözleşmeli personel olarak istihdam edilenlerin 5393 sayılı Kanun'un 49. maddesinde sayılan unvanlardan olduğu, ancak idarece yapılan bu personel istihdamında bütçe imkanlarının dikkate alınmadığı, bu nedenle sorumlular hakkında, İçişleri Bakanlığınca … tarih ve … sayılı kararı ile soruşturma izni verildiği,

davalı idare bünyesinde inşaat, harita, makine, elektrik teknikeri gibi tekniker ünvanlı personel ile ekonomist ve muhasebeci gibi unvanlara sahip yeteri kadar personel bulunduğu halde özellikle 2016 ve 2017 yıllarında belediyede hizmetine hiçbir şekilde ihtiyaç duyulmayan ekonomist kadrosunda sözleşmeli personel istihdamı yoluna gidildiği, nitekim davalı belediyenin 2016/Mayıs itibariyle düzenlenen kadro cetvelinde bu durumun açık olarak görüldüğü,

davalı idare tarafından sunulan, 2018 yılı için personel istihdamında kullanılacak cetvelde yapılan hesaplamada, 2017 yılı personel giderinin, 2016 yılı bütçe gelirinin yeniden değerleme oranına göre hesaplanan tutara oranının %38,45 olduğu, bu oranın yine yasal sınır olan %30'u aştığı ve bütçe imkanlarının yetersiz olduğu,

daha önceki dönemlerde müfettişler tarafından bu kurala uyulmadığından bahisle Belediye yetkilileri hakkında suç duyurusunda bulunulduğu ve yetkililerin yargılandığı hususları göz önünde bulundurularak ekonomist kadrosunda hizmetine ihtiyaç duyulmayan davacının, bir yıllık olan sözleşme süresi dolduğunda (sözleşmeyi yenileyip yenilememe konusunda idarenin takdir yetkisinin bulunduğu da gözönüne alındığında), kadro ve ihtiyaç durumuna göre kamu yararı ve hizmet gerekleri uyarınca 2018 yılı için hizmet sözleşmesinin yenilenmemesi işleminde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: …Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesince, istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarenin dayanmış olduğu sebebin geçersiz olduğu, bütçenin aşılması halinde mevcut personelin sözleşmesinin fesh edilemeyeceği, ancak yeni personel alınamayacağı, belediyenin hizmetine ihtiyacının bulunduğu belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, davacı tarafın duruşma talebi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 55. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.