Danıştay 12. Daire E.2019/4734 K.2023/4482

Dava konusu istem: Antalya Vergi Dairesi Başkanlığında gelir uzmanı olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (b) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Gelir İdaresi Başkanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun … tarih ve … sayılı işleminin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:.., K:… sayılı kararıyla.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (b) alt bendinde, "yasaklanmış her türlü yayını veya siyasi veya ideolojik amaçlı bildiri, afiş, pankart, bant ve benzerlerini basmak, çoğaltmak, dağıtmak veya bunları kurumların herhangi bir yerine asmak veya teşhir etmek" fiilinin Devlet memurluğundan çıkarma cezasını gerektiren fiil ve haller arasında sayıldığı; dava dosyasının incelenmesinden, davacı hakkında, FETÖ tarafından darbe teşebbüsünün gerçekleştirildiği 15/07/2016 tarihinde bir whatshapp grubu oluşturarak kurumda çalışan bazı kişileri bu gruba dahil ettiği.

Facebook paylaşım hesabı üzerinden " -Gezi 2 mi, -Ordu görevde ey ahali, -Dualarınız kabul oldu mu ne, -Uyanın ey ahali, -Meydanlara çıkalım, -Herkes uyuyor mu, -Uyuyun meydan yobazlara kaldı, -…'liler Türk bayrağı ile meydanlarda" şeklinde bazı paylaşımlarda bulunduğu; ayrıca dönemin Aile ve Sosyal Politikalar Bakanına yönelik sosyal medya üzerinden ağır hakaret (küfür) içerikli ifade kullandığı; söz konusu iki ayrı eylem nedeniyle yargılandığı ceza mahkemelerinde "suç işlemeye tahrik" ve "hakaret" suçlarından adli para cezasıyla cezalandırıldığı, bu durumda;

davacının, Devlet memurlarının sadakat yükümlüğüne aykırı olarak sosyal medya hesabından siyasi ve ideolojik nitelik taşıyan ve hain darbe teşebbüsünü destekleyici paylaşımlar yaptığı, bu amaçla sanal bir grup oluşturmaya çalıştığı (whatshapp grubu) sabit olduğundan, eylemine uyan disiplin cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sosyal medya paylaşımlarının disiplin hukukunu ilgilendiren bir yönünün bulunmadığı, isnat edilen söz konusu eylemlerin 657 sayılı Kanun'un 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (b) alt bendi kapsamında değerlendirilemeyeceği; yasaklanmış herhangi bir yayının veya ideolojik amaçlı bildiri, afiş, pankart, bant ya da benzerlerinin basılması, çoğaltılması, dağıtılması veya bunların kurumların herhangi bir yerine asılmasının ya da teşhir edilmesinin söz konusu olmadığı; ölçülülük ve orantılılık ilkelerine aykırı bir şekilde dava konusu işlemin tesis edildiği, ceza verme yetkisinin zamanaşımına uğradığı, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile davanın reddine karar verildiği belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacının söz konusu paylaşımlarla ilgili olarak ceza mahkemelerinde yargılandığı ve adli para cezası ile cezalandırıldığı, dava konusu işlemin mevzuata ve hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.