Danıştay 8. Daire E.2019/4745 K.2023/3693

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12. maddesinin 5. fıkrası uyarınca adına kesilen idari para cezasının tahsili amacıyla tanzim olunan ... tarih ve ... sayılı 556.248,00-TL tutarlı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu ödeme emrinin dayanağını oluşturan idari para cezasına karşı davacı şirket tarafından itiraz edildiği, ödeme emrinin tesis edildiği tarih itibariyle ödeme emrinin dayanağı olan idari para cezasına karşı açılan davanın devam ettiği ve vadesi başlayan bir kamu alacağından söz edilemeyeceği anlaşıldığından ödeme emri düzenlenmesi için öngörülen koşullar oluşmaksızın idari para cezasının tahsili amacıyla davacı şirket adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesi ile dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 3213 sayılı Maden Kanununun 13. maddesi gereği kesinleşmiş alacakların Vergi Dairesince takip ve tahsil edilebileceği ve kesinleştirme sorumluluğunun Vergi Dairesinde bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.