Danıştay 12. Daire E.2019/7864 K.2023/3476

Dava konusu istem: Devlet Hava Meydanları İşletmesi (DHMİ) Genel Müdürlüğünde teknik şef olarak görev yapmakta iken 17/04/2009 tarihinde emekli olan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin DHMİ Yüksek Disiplin Kurulunun …tarih ve …sayılı kararı ile bu kararın onaylanmasına ilişkin DHMİ Yönetim Kurulunun …tarih ve …sayılı kararının iptali ile bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; …A.Ş.

Genel Müdürü olan Ş.D. tarafından, davacı görevde iken davacı adına hesap açıldığı ve kredi kartı çıkarıldığı, her ne kadar davacı tarafından, bu nakit ve kredi kartının kullanılmadığı, anılan şirketce çalışanlarının ödemelerinde kullanıldığı beyan edilmiş ise de, bir başkasına ait nakit ve kredi kartının kullanılmasının mümkün olmadığı, davacıya ait Yapı Kredi Bankası Etlik Şubesi …numaralı Euro hesabına, …A.Ş. tarafından 10.000 Euro yatırılmasına ilişkin olarak ise davacı tarafından, firmaya borç verildiği ve bu borcun ödenmesine karşılık olduğunun beyan edildiği, ancak bu durumun hayatın olağan akışına uygun olmadığı,

davacının görev yaptığı dönemde ihalelere katılan ve yüklenici firma olan …A.Ş. tarafından, davacıya çeşitli defalar Halk Bankası Opera şubesindeki …numaralı hesabı aracılığıyla maaş açıklaması ile ödemeler yapıldığı, dolayısıyla davacının memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici nitelikte bulunma suçu işlediğinin, dosyada yer alan bilgi ve belgelerden sübuta erdiğinin anlaşıldığı;

bu durumda, dosyadaki bilgi ve belgelerle yapılan soruşturma sonucunda tespit edilen hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacının 657 sayılı Kanun'un 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: …Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hakkında yürütülen kamu davası sonunda, dava konusu eylemleri işlemediği gerekçesiyle beraat kararı verildiği ve bu kararın kesinleştiği, her ne kadar disiplin soruşturması bağımsız olsa da, idarelerin ve idari yargı makamlarının, ceza Mahkemesinin verdiği beraat kararı ile bağlı olduğu, kesinleşmiş yargı kararı olmadan kişinin peşinen suçlu kabul edilemeyeceği, suçsuzluğunu ispat külfeti yüklenemeyeceği, bunun Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında vurgulandığı, hakkında beraat kararı verilen eylemlerin gerçekleşmiş gibi kabul edilerek işlem tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyize konu kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.