Danıştay 12. Daire E.2020/2988 K.2023/656

Dava konusu istem: … ili, … ilçesi … İlköğretim Okulu müdürü olarak görev yapan davacının, tevhiden 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (C) bendinin (a) alt bendi uyarınca 1/30 oranında aylıktan kesme cezası ile cezalandırılmasına ilişkin … gün ve … sayılı işlem ile bu işleme karşı yaptığı itirazın reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 05/12/2018 tarih ve E:2015/1151, K:2018/6016 sayılı bozma kararına uyularak; davacının Valilik oluru almayarak vekaleten atanma şartları oluşmadan görevlendirildiği, fazladan ek ders ücreti almak suretiyle kamunun zararına yol açtığı ve haksız kazanç elde ettiği, fazladan mal alarak kamu kaynaklarını israf ettiğinin sübuta erdiği bu durumda dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ceza verilmesine konu olan vekaleten görevlendirilmesinde Valilik olurunun İlçe Kaymakamlığınca alınması gerektiği, soruşturmaya konu ihalede fazla mal alımı iddiasının da gerçeği yansıtmadığı, bu konuda Çüngüş Cumhuriyet Başsavcılığınca hakkında yapılan soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığı kararının verildiği, bu nedenlerle hakkında verilen disiplin cezasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan idare mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.