Danıştay 12. Daire E.2021/1812 K.2022/5233

Dava konusu istem: ... Adliyesinde ... Bürosunda ... olarak görev yapan davacının, 2009 yılı sicilinin 72 olarak düzenlenmesine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince; her yıl için yeniden düzenlenmek suretiyle ilgili memurun o yıl içindeki mesleki bilgisini, deneyimini, tutum ve davranışlarını ortaya koyan ve tüm bu hususların değerlendirilmesinden sonra oluşan hukuki bir belge niteliği taşıyan sicil raporlarında, "Sicillerin Objektifliği" ilkesi çerçevesinde yetkili sicil amirlerinin kanaatinin oluşmasına etki eden hususların somut bilgi ve belgeye dayandırılmasının gerektiği, davacının 2009 yılı sicilinin 72 olarak düzenlenmesini gerektirecek somut bilgi ve belge sunulamaması ve ayrıca memuriyet süresi boyunca üç yıla ait sicilinin "çok iyi" düzeyde olması karşısında;

orta olarak düzenlenen 2009 yılı sicilinin tarafsız ve objektif olarak düzenlenmediği sonucuna ulaşıldığından. 2009 yılı sicilinin 72 olarak belirlenmesine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 2010 yılında bilgi edinme başvurusu üzerine sicil notundan haberdar olması nedeniyle, davanın süre aşımı yönünden reddi gerektiği, davacının ikinci başvurusunun dava açma süresini canlandırmayacağı, sicil notunun objektif esaslara dayanılarak düzenlendiği, işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, davalı idarenin süre itirazı yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.