Danıştay 12. Daire E.2021/217 K.2023/2734

Dava konusu istem: Küçükçekmece Adliyesinde zabıt katibi olarak görev yapan davacının, Antalya Adliyesinde görev yaptığı dönemde işlediği fiiller nedeniyle hakkında yürütülen soruşturma neticesinde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K: … sayılı kararla; uyuşmazlıkta, davacı hakkında açılan ceza davasında,.

Ağır Ceza Mahkemesi'nin … tarihli ve E:…, K:… sayılı kararıyla zimmet suçunun unsurlarının oluşmadığı, eylemin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu şeklindeki nitelemeyle davacının 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın kesinleştiği, bu durumda, davacı hakkındaki kesinleşen ceza yargılaması sonucunda adli yargı yerince davacının fiilinin zimmet suçunu oluşturmadığı, eylemin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu tespit edildiğinden,

davacıya isnat edilen işlem ve eylemlerin Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin D fıkrasının (c) bendinde düzenlenen görevi ile ilgili olarak her ne şekilde olursa olsun çıkar sağlamak kapsamında olduğu anlaşılmakla birlikte davacıya isnad edilen söz konusu işlem ve eylemlerin Devlet Memurları Kanununun 125 maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi kapsamında memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak olarak değerlendirilemeyeceği,

davacının 657 sayılı Kanunun 125. maddesinin birinci fıkrasının (D) bendinin (c) alt bendinde sayılan "Görevi ile ilgili olarak her ne şekilde olursa olsun çıkar sağlamak" kapsamında değerlendirilerek kademe ilerlemesinin durdurulması cezası ile cezalandırılması gerekirken, davalı idarece suçun nitelendirilmesinde hata yapılarak devlet memurluğundan çıkarma cezası verilmesine yönelik işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı, diğer yandan. T.C.

Anayasası’nın 125. maddesinde, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış olup, yapılan yargılama ile hukuka aykırılığı saptanan işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal hakların davalı idarece tazmin edilmesi gerektiği gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline, davacının yoksun kaldığı parasal hakların yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 131. maddesi uyarınca ceza davasının disiplin cezası verilmesine engel teşkil etmeyeceği, tesis edilen işlemin usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.