Danıştay 12. Daire E.2021/3100 K.2023/4962

Dava konusu istem: Mardin ili, Nusaybin ilçesi, ... Ortaokulunda öğretmen olarak görev yapan davacı tarafından, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Milli Eğitim Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun ... tarih ve E... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; uyuşmazlıkta, emniyet birimlerince davacının sosyal medya üzerinden terör örgütünün propagandasını yaptığına dair duyumlara istinaden sosyal paylaşım sitesi Facebook üzerinde yapılan araştırma sonucunda tanzim olunan açık kaynak araştırması ve tespit tutanağında;

davacının, üzerine kobane yazan örgütsel kıyafetli, yüzünü bez parçası ile kapatmış, omzunda uzun namlulu kaleşnikof marka silah bulunan bayan örgüt mensubu şahsın fotoğrafını profil resmi olarak paylaştığı, 29 Eylül 2014 tarihinde Kobane için profilini kapat Lütfen Lütfen BİJİ BERXWERDANA KOBANE Lütfen Arkadaşlar Kampanyamıza Destek ibareli görseli paylaştığı, 1 Kasım 2014 tarihinde sarı, kırmızı ve yeşil renteki zafer işaretli amblemle Kobane Bölgesindeki çatışmanın yığıntısını gösterir bayan bir şahsın olduğu 1 kasım dünya kobane günü ibareli fotoğrafı paylaştığı tespitlerinin bulunduğu,

davacının soruşturma kapsamında 30/06/2016 tarihinde alınan ifadesinde ilgili paylaşımların tamamının kendisine ait paylaşımlar olduğunu beyan ettiğinin görüldüğü, bu durumda, Devlet memuru olarak her durumda, Devletin menfaatlerini korumakla, memleketin bağımsızlığını ve bütünlüğünü tehlikeye düşüren her türlü faaliyetten kaçınmakla mükellef ve toplum nezdinde saygın bir mesleğin mensubu olan davacının, sosyal medya üzerinden yaptığı paylaşımlarla, "Memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak" fiilini işlediği anlaşıldığından,

devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince.

Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılması teklif edilen davacıya usulüne uygun olarak Anayasa'nın 129. maddesi ve 657 sayılı Kanun'un 129. maddesi gereğince son savunma hakkı tanınması gerektiği açık olup, Devlet memurluğundan çıkarma cezası teklif edilen davacı hakkında, Yüksek Disiplin Kurulunca, 657 sayılı Kanun'un 129. maddesi kapsamında son savunması alınmadan tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı;

öte yandan, işbu karar davacının doğrudan cezasız bırakılacağı anlamına gelmeyip usulüne uygun olarak savunma hakkı kullandırıldıktan sonra ceza verilmesi ya da verilmemesi yönünde işlem yapılabileceğinin açık olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 657 sayılı Kanun'un 130. maddesi gereği son savunmasının istendiği, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Bölge İdare Mahkemesi kararı sonrasında Yüksek Disiplin Kurulu tarafından müvekkilinin sözlü olarak savunmasının alındığı ve savunma alındıktan sonra Devlet memurluğundan çıkarma teklifinin reddine karar verildiği, bu durumda, davanın konusuz kaldığı belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.