Danıştay 12. Daire E.2021/4235 K.2024/2867

Dava konusu istem: İstanbul ili, Esenyurt Belediye Başkanlığında 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesi kapsamında sözleşmeli sosyolog olarak görev yapan davacının, hizmetinin ihtiyaç kalmadığından ve personel fazlalığı bulunduğundan bahisle, 2020 yılı için sözleşmesinin yenilenmemesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:...

K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlıkta, 03/06/2020 tarihli ara karar ile davalı idareden, davacının hizmetine ihtiyaç kalmadığını açıkça ortaya koyacak nitelikteki tüm bilgi ve belgelerin istenilmesine karar verildiği, davalı idarece verilen cevap dilekçesi ve ekindeki belgelerin incelenmesi sonucunda; davacının hizmetine ihtiyaç duyulmamasının somut gerekçeleri ortaya konulamadığı gibi Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararıyla beş adet sosyolog kadrosu ihdas edilerek toplam sosyolog kadrosunun altıya çıkarıldığının görüldüğü;

davalı idare tarafından, her ne kadar, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca sözleşmeli personel çalıştırma konusunda belediyelerin takdir yetkisinin bulunduğu, davacının hizmetine ihtiyacın kalmadığı ve sözleşmenin süresi dolduğundan bahisle dava konusu işlemin tesis edildiği sürülmüş ise de;

idarenin takdir yetkisinin hukuki sınırları içinde kullanılması gerektiği, davacının hizmetine ihtiyaç duyulmaması hususunun yeterli ve somut gerekçelerle ortaya konulmadan ve işlemin sebep unsuru hukuken geçerli bir şekilde belirtilmeden tesis edilen sözleşmenin yenilenmemesi işleminde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı mali haklarının dava tarihinden (28/01/2020) itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esasların 5. maddesi ile Ek 7. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, hizmetinin gerektirdiği pozisyona ihtiyaç kalmaması ve sözleşme süresinin dolması halinde, idareye tek taraflı olarak fesih hakkı tanındığı, bulunduğu müdürlük bünyesinde sosyolog unvanlı personele ihtiyaç bulunmaması nedeniyle davacının hizmet sözleşmesinin yenilenmediği, dava konusu işlemin mevzuata ve hukuka uygun olduğu belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

2012 yılında davalı idarede sözleşmeli sosyolog olarak göreve başladığı ve dava konusu işlemle 2020 yılı için sözleşmesinin yenilenmediği, Türkiye'nin nüfus bakımından en büyük ilçesinin Esenyurt olduğu, davalı idarede sosyolog unvanlı tek personel olduğu halde, sosyolog unvanlı personelin istihdamına ihtiyaç bulunmadığı ve personel fazlalığı olduğu yönündeki iddiaların gerçeği yansıtmadığı ve hayatın olağan akışına aykırı olduğu; bu hususta, somut bilgi ve belgenin de dosyaya sunulmadığı; kaldı ki, Belediye Meclisinin 07/11/2019 tarihli kararıyla bir olan sosyolog kadrosunun altıya çıkarıldığı, dava konusu işlemde mevzuata ve hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.