Danıştay 12. Daire E.2021/519 K.2023/2702

Dava konusu istem: Adalet Bakanlığında mühendis olarak görev yapan davacı tarafından, özürsüz olarak bir yılda toplam 20 gün göreve gelmediğinden bahisle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (d) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Adalet Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun … tarih ve … sayılı kararının iptali ve işlem nedeniyle yoksun kaldığı maddi ve manevi haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararla. 23/10/2014 tarihinde TBMM'deki görevlendirmesi sona eren davacıya her ne kadar davalı idare tarafından göreve başlaması yönünde herhangi bir bildirim yapılmamış ise de; davacının 6253 sayılı Kanun'un 30/5. maddesi uyarınca aylıksız izinli sayıldığı,

sözleşmeli olarak çalıştığı dönemlerde dahi kadrosunun Teknik İşler Dairesi Başkanlığında bulunduğu görülmekte olup, TBMM'deki görevi 23/10/2014 tarihinde sona eren davacının her hangi bir bildirim yapılmaksızın eski görev yeri olan ve kadrosunun bulunduğu Teknik İşler Dairesi Başkanlığında görevine devam etmesi gerekirken, kendisine göreve başlama yazısı tebliğ edilmediğinden bahisle izinsiz ve mazeretsiz olarak 20 gün süre ile göreve gelmediğinin sabit olduğu anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi. İdari Dava Dairesince. 24/10/2014-13/11/2014 tarihleri arasında göreve gelmeme fiili nedeniyle dava konusu Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılan davacının, göreve gelmeme eylemi nedeniyle (04/11/2014-13/11/2014 tarihlerine tekabül eden kısım için) çekilmiş sayılmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın reddi yolundaki.

İdare Mahkemesi kararının, Danıştay 12. Dairesinin 10/11/2016 tarih ve E:2016/8791, K:2016/4973 sayılı kararı ile bozulduğu, İdare Mahkemesince devam eden süreçte anılan bozma kararına uyularak dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, iptal kararlarının hukuki sonucu olarak davacının 04/11/2014-13/11/2014 tarihleri arasında görevine gelmediğinden bahsedilemeyeceği ve davanın konusunu oluşturan bir yılda toplam 20 gün göreve gelmemek eyleminin de oluşmadığı,

bu durumda, davacının özürsüz olarak bir yılda toplam 20 gün göreve gelmemek fiilinin subuta ermediği sonucuna varıldığından Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının dava açma tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 24/10/2014-13/11/2014 tarihleri arasında göreve gelmediği, dava konusu işlemin mevzuata uygun olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Ankara Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararının gerekçesini oluşturan, davacının müstafi sayılmasına ilişkin işleme karşı açılan davada … İdare Mahkemesince verilen iptal kararının Dairemizin 16/11/2020 tarih ve E:2018/1088, K:2020/3748 sayılı kararı ile onandığı, anılan kararın düzeltilmesi isteminin ise 02/06/2021 tarih ve E:2021/3378, K:2021/3380 sayılı kararı ile reddedildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.