Danıştay 12. Daire E.2021/6185 K.2023/5541

Dava konusu istem: Şanlıurfa İli, ... İlçesi, ... İlkokulunda sınıf öğretmeni olarak görev yapmakta olan davacının, 21/02/2016 tarihinde gerçekleştirilen "Dünya Ana Dil Günü" etkinliklerinde katıldığı basın açıklamasında Devlet büyüklerine hakaret ettiğinden bahisle, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (b) ve (g) alt bentleri uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Milli Eğitim Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararla; davacı tarafından her ne kadar, bizzatihi/şahsen basın açıklamasındaki ifadeleri sarf etmediği, içeriğini bilmediği iddia edilmişse de, ... üyesi olan ve dernek çatısı altında organize edilen kurslara katıldığı açık olan davacının, basın açıklamasının içeriğini bilmediğinin düşünülemeyeceği, ayrıca basın açıklaması sırasında pankart tutmak ve alkışlamak suretiyle basın açıklamasında yer alan ifadeleri desteklediği ve tasdik ettiği yönünde iradesini ortaya koyduğu anlaşıldığından,

disiplin cezasına esas alınan hareketin "memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareket" kapsamında kaldığından hakkında tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesince; disiplin soruşturması üzerine tanzim olunan ... tarih ve E.... soruşturma raporunda, davacının, disiplin yönünden 657 sayılı Kanun'un 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi gereğince "Devlet memurluğundan çıkarma" cezası ile cezalandırılmasının teklif edildiği, bunun üzerine Milli Eğitim Bakanlığı İnsan Kaynakları Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve E... sayılı yazısı ile yalnızca 657 sayılı Kanun'un 130. madddesi uyarınca yedi gün süre verilerek davacının savunmasının istenildiği,

sonrasında ise aynı Kanun'un 129. maddesinin ikinci fıkrasında sayılan ve Devlet memurluğundan çıkarılmaya ilişkin cezalarda tanınması zorunlu olan haklar davacıya tanınmadan dava konusu disiplin cezası işleminin tesis edildiği görüldüğünden, bu şekilde savunma hakkının kısıtlanmış olması nedeniyle dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı, öte yandan;

dava konusu işlem, savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle hukuka aykırı görüldüğünden, 657 sayılı Kanun'un 129. maddesinin ikinci fıkrası ve 130. maddesi uyarınca tanınacak savunma hakkı sonrası idarece yeniden cezalandırma ya da cezalandırmama işleminin tesis edilebileceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davanın reddine ilişkin karara karşı, davacı tarafından yapılan istinaf başvurunun kabulü üzerine, olaya ve mevzuata uygun düşmeyen gerekçelerle İdare Mahkemesi kararının usul yönünden kaldırılarak, dava konusu işlemin iptali yolunda verilen kararda, hukuki isabet bulunmadığından temyizen inceleme sonucu bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi üzerine göreve başlatıldığı, Yüksek Disiplin Kurulu tarafından savunmasının istendiği, Yüksek Disiplin Kurulunda sözlü savunmada bulunulduğu, Yüksek Disiplin Kurulunun memuriyetten çıkarma teklifinin reddine karar verdiği, Bölge İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.