Danıştay 12. Daire E.2022/1133 K.2023/3528

2- … Genel Müdürlüğü VEKİLLERİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI): …

VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU

… İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Karaman İl Emniyet Müdürlüğünde emniyet amiri olarak görev yapan davacının, 3201 sayılı Emniyet Teşkilatı Kanunu'nun 55. maddesinin ondokuzuncu fıkrası uyarınca re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Değerlendirme Kurulunun … tarih ve … sayılı kararının iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince, Danıştay Beşinci Dairesinin 10/12/2018 tarih ve E: 2016/26444, K:2018/18136 sayılı bozma kararına uyularak; her ne kadar davacının, bir üst rütbe olan 4. sınıf emniyet müdürü rütbesine terfii durumu hakkında 2014 yılı Yüksek Değerlendirme Kurulunca boş kadro bulunmadığı gerekçesiyle "terfi etmez" kararı verildiği ve bu işlemin iptali istemiyle açtığı davanın reddedilerek kararın kesinleştiği görülmekte ise de.

Yüksek Değerlendirme Kurulu kararının dayanağı olan ve 10/5/2014 tarih ve 28996 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2014/6303 sayılı Bakanlar Kurulu kararının, 4. sınıf emniyet müdürlerinin görev unvanı karşılığı olan merkez ve taşra kadrolarının değiştirilmesine ilişkin kısmının Danıştay Onikinci Dairesinin 17/12/2014 tarih ve E:2014/6587 sayılı kararıyla yürütülmesinin durdurulduğu ve Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesinin 22/3/2016 tarih ve E:2015/11855, K:2016/1747 sayılı kararıyla da iptaline karar verildiği anlaşıldığından,

2014 yılı Yüksek Değerlendirme Kurulunca davacı hakkında boş kadro olmadığı gerekçesiyle verilen "terfi etmez" kararının dayanağının ortadan kalktığı, Mahkemenin ara kararları sonucunda, davacının resen emekliliğe sevki için ön koşul olan, bekleme süresi dahil olmak üzere dört yıl içinde bir üst rütbeye terfi edip edemediğinin değerlendirilebilmesi için, 2014 yılı rütbe terfi dönemine ilişkin olarak hukuka uygun bir şekilde davalı idare tarafından kıdem ve liyakat yönünden yeniden terfi değerlendirilmesine alınması gerekirken alınmadığı,

dolayısıyla davacının re'sen emekliliğe sevki için ön koşul olan bekleme süresi dahil olmak üzere beş yıl (dört yıl) içinde bir üst rütbeye terfi edememe koşulunun somut olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, davacının resen emekliliğe sevkine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı;

öte yandan, Anayasa'nın 125. maddesinin son fıkrasında, idarelerin, kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü bulunduğu hükme bağlandığından ve aynı zamanda dava konusu işlem tarihi itibariyle davacının re'sen emekli edilebilmesi için hukuken şartlar tahakkuk etmediği görüldüğünden ve açılan dava da rütbe terfiye yönelik olmadığından davalı idarenin hukuka aykırı bulunan işlemi nedeniyle davacının uğramış olduğu parasal hak ve özlük kayıplarının davanın açıldığı 03/09/2015 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarelerce hesaplanarak davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin

iptaline, davacının dava konusu işlem nedeniyle uğramış olduğu parasal hak ve özlük kayıplarının davanın açıldığı 03/09/2015 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idareler tarafından davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi Mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkün olup, temyize konu Mahkeme kararının dava konusu işlemin iptaline ilişkin kısmında 49. maddede belirtilen bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, kararın bu kısmına yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. Kararın dava konusu işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal ve özlük kayıplarının davanın açıldığı 03/09/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ilişkin kısmına gelince;

Her ne kadar, davacının, bir üst rütbe olan 4. sınıf emniyet müdürü rütbesine terfi durumu hakkında 2014 yılı Yüksek Değerlendirme Kurulunca boş kadro bulunmadığı gerekçesiyle "terfi etmez" kararı verildiği ve bu işlemin iptali istemiyle açtığı davanın reddedilerek kararın kesinleştiği görülmekte ise de.

Yüksek Değerlendirme Kurulu Kararının dayanağı olan ve 10/5/2014 tarih ve 28996 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2014/6303 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının, 4. sınıf emniyet müdürlerinin görev unvanı karşılığı olan merkez ve taşra kadrolarının değiştirilmesine ilişkin kısmının Danıştay Onikinci Dairesinin 17/12/2014 tarih ve E:2014/6587 sayılı kararıyla yürütülmesinin durdurulduğu ve Danıştay Onaltıncı Dairesinin 22/3/2016 tarih ve E:2015/11855, K:2016/1747 sayılı kararıyla da iptaline hükmedildiği anlaşıldığından,

2014 yılı Yüksek Değerlendirme Kurulunca davacı hakkında boş kadro olmadığı gerekçesiyle verilen "terfi etmez" kararının dayanağının ortadan kalktığı ve yeni bir hukuki durumun ortaya çıktığı; ancak, söz konusu durumun, davacının, doğrudan 4. sınıf emniyet müdürü rütbesine terfi ettirilmesi sonucunu doğurmayacağı, davalı idarece yeniden bir değerlendirme yapılacağı sonucuna ulaşılmıştır.

Bu durumda, idarenin yeniden yapacağı değerlendirme sonucunda davacının terfi edip etmeyeceği kesin olmadığından bu aşamada parasal ve özlük haklara hükmedilmesinde hukuka uyarlık bulunmamamaktadır.