Danıştay 12. Daire E.2022/3913 K.2022/5467

Dava konusu istem: Davacı murisinin, 5434 sayılı Kanun'un 108.maddesinin birinci fıkrası uyarınca muhtaç olmadığına karar verilmesine ilişkin Buca Kaymakamlığı'nın … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince; davacının durumunun tespitine yönelik araştırmalar sonucu düzenlenen bilgi ve belgeler ile dosyada bulunan diğer tüm bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, davacının ikamet durumu ve aldığı aylık miktarı dikkate alındığında, 5434 sayılı Kanunda yer alan muhtaçlık şartlarını taşımadığının anlaşıldığı gerekçesiyle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Akıl hastalığına tutulduğu, %99 engelli olduğu, ablası ile birlikte yaşadığı ve bakımının ablası tarafından sağlandığı, muhtaç durumda olduğu, memurlardan oluşan kurulun muhtaçlık kararı veremeyeceği, 5434 sayılı Yasanın 108.maddesinin mülga olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.