Danıştay 12. Daire E.2022/6090 K.2023/475

Dava konusu istem: İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Avrupa Yakası İtfaiye Şube Müdürlüğünde sözleşmeli teknisyen olarak görev yapan davacının, fiilen itfaye hizmetini yerine getirmesi nedeniyle 5393 sayılı Kanun’un 52. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca maktu fazla mesai ücreti ödenmesi istemiyle yaptığı başvurunun 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesi kapsamında teknisyen kadro karşılığında sözleşmeli personel olarak görev yapması nedeniyle reddine ilişkin olarak tesis edilen … tarih ve … sayılı işlemin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesinin verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla; Anayasa'nın 128. maddesinde memurların ve diğer kamu görevlilerinin aylık ve ödenekleri ve diğer özlük işlerinin kanunla düzenleneceğinin açıkça belirtilmiş olduğu, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesinin beşinci fıkrasında "sözleşme ücreti dışında herhangi bir ödeme yapılmaz ve ücret mahiyetinde aynî ya da nakdî menfaat temin edilmez" hükmüne yer verildiği ve parasal konuları düzenleyen kuralların kapsamının yorum yolu ile genişletilmesinin mümkün olmadığı dikkate alındığında, davacının yaptığı başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ….

İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; sözleşmeli veya kadrolu personel ayrımı yapılmadan, itfaiye hizmetlerinde fiilen çalışan personele belediye meclisi kararı ile tespit edilen maktu tutarın ödeneceğinin hüküm altına alındığı ve Anayasa ile güvence altına alınan fiilen yapılan çalışma karşılığında çalışanlar arasında denge sağlanmasını teminen maktu ödemenin ödenmesi gerektiğine ilişkin yasal düzenlemeler karşısında,

İstanbul Büyükşehir Belediyesi Avrupa Yakası İtfaiye Şube Müdürlüğünde teknisyen olarak sözleşmeli personel pozisyonunda fiilen görev yapan davacının itfaiye personeli ile eşit şekilde maktu mesai ücretinden yararlandırılması gerekirken aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline, davacının mahrum kaldığı maktu mesai ücretlerinin hesaplanarak, idareye başvuru tarihi olan 19/03/2020 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Davalı idare tarafından, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin altıncı fıkrasında yer alan, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren mercinin, temyiz isteminin reddine karar vereceğine ilişkin düzenleme uyarınca davalı idarenin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlığın temyize tabi olduğu, davacının sözleşmeli teknisyen statüsünde İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Avrupa Yakası İtfaiye Şube Müdürlüğünde istihdam edildiği, davacıyla sözleşmeli personele ücreti dışında herhangi bir ad altında ödeme yapılamayacağı hükmünü içeren hizmet sözleşmesinin imzalandığı, 5393 sayılı Kanun'un 52. maddesi ile Belediye İtfaiye Yönetmeliği'nin "Çalışma Düzeni" başlıklı 7. maddesinin birlikte değerlendirilmesinden davacının itfaiye teşkilatında fiilen çalışmasının maktu fazla mesai ücretinin ödenmesi için yeterli olmadığı belirtilerek, temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan temyize konu kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.