Danıştay 12. Daire E.2023/1048 K.2024/4586

Dava konusu istem: ... Üniversitesinde görev yapan davacının, görevinden ayrılma tarihi ile göreve başlama tarihi arasındaki mali ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin 16/04/2014 tarihli işlemin iptali ile mali ve özlük haklarının tarafına iadesine hükmedilmesi ve eski görevi olan ayniyat saymanlığı görevine iade edilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 24/06/2020 tarih ve E:2018/293, K:2020/2536 sayılı kısmen onama, kısmen bozma kararına uyularak bozulan mali ve özlük haklarının tazmini kısmı hakkında; davacının atanma başvurusunun, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 48. maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (5) numaralı alt bendinde yer alan şartları taşımadığından bahisle reddi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediğine ilişkin ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K: ... sayılı kararı, davacının doğrudan atanması sonucunu doğuracak bir karar niteliğinde olmadığından açıktan atama koşullarında idarece takdir hakkı kullanılarak yapılan değerlendirme ile davacı hakkında yeni bir atama işlemi tesis edildiğinden görevinden ayrılma tarihi ile göreve başlama tarihi arasındaki mali ve özlük haklarının ödenmesinin hukuken olanaklı bulunmadığı sonucuna varılarak, dava konusu işlemde hukuka aykırılıkgörülmediğinden, işlemden ötürü yoksun kalındığı ileri sürülen parasal hak isteminin de kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu belirtilerek, bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Dairemiz bozma kararına uymak suretiyle verilen İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa, Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Anılan maddenin gerekçesinde; temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıkların da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 31. maddesinin yargılama giderleri konusunda yollamada bulunduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmıştır. 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun, "Avukatlık Ücreti" başlıklı 164. maddesinde; avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği, 168. maddesinin son fıkrasında; avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın kısmen incelenmeksizin reddine, kısmen süre aşımı yönünden reddine karar verildiği ve bu kararda davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedildiği, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine Danıştay Onikinci Dairesinin E:2016/51, K:2016/1535 sayılı kararıyla davanın incelenmeksizin reddine ilişkin kısmının onandığı, süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin kısmının bozulduğu,

bozma kararına uyularak verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararla dava konusu işlemin iptali ile tazminat talebinin kısmen kabulüne, kısmen süre aşımı nedeniyle reddine karar verildiği ve bu kararda da yine vekalet ücretine hükmedildiği,

anılan kararın temyiz edilmesi üzerine Dairece verilen 24/06/2020 tarih ve E:2018/293, K:2020/2536 sayılı kararla davanın süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin kısmının onanmasına ve dava konusu işlemin kısmen iptali ile tazminat talebinin kabulüne ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmesi üzerine bozma kararına uyularak davanın reddi yolundaki temyize konu kararda da yine davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmakta olup, davalı idare lehine yeniden vekalet ücretine hükmedilmesinde hukuki isabet görülmemiştir.

Ancak, bu husus, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan, temyize konu kararın, hüküm fıkrasında yer alan "kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 5.500,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine," ibaresinin "davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine" şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.