Danıştay 12. Daire E.2023/2115 K.2023/3704

Dava konusu istem: Bursa Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde röntgen teknikeri olarak görev yapan davacı tarafından, radyoloji ünitesinde radyoaktif ve radyoiyonizon maddelerle çalıştığından bahisle fiili hizmet süresi zammından yararlandırılması istemiyle 12/02/2015 tarihinde yaptığı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 21/10/2021 tarih ve 2018/5863, K:2021/5284 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle.

10/09/1991 tarihinde Sağlık Bakanlığı Samsun Mehmet Aydın Devlet Hastanesinde 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi olarak açıktan atanmak suretiyle göreve başladığı ve 5434 sayılı Kanun kapsamında bulunduğu anlaşılan, Bursa Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde röntgen teknikeri olarak görev yapan ve şuaya maruz kalması nedeniyle şua izni kullandırılan, ayrıca Türkiye Atom Enerjisi Kurumu tarafından dozimetre ölçümleri yapılan davacının, 5510 sayılı Kanunu'nun 40. maddesinde sayılan radyoaktif ve doğal ve yapay radyoaktif,

radyoiyonizan maddelerle veya bütün diğer korpüsküler emanasyon kaynakları yapılan işler kapsamında görev yaptığı anlaşıldığından, fiili hizmet süresi zammından faydalanması gerekirken aksi yönde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

5510 sayılı Kanun'un 40. maddesi hükmünden yaralanabilmek için fiilen çalışma ve maddede düzenlenen risklere maruz kalma şartının arandığı, davacının radyasyon üreten aygıtlarla fiilen çalışmadığı belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.