Danıştay 12. Daire E.2023/2368 K.2023/3188

Dava konusu istem: Şırnak ili, Defterdarlık Personel Müdürlüğünde şef kadrosunda görev yapmakta iken, personel müdürlüğü görevini yürütmek üzere görevlendirilen davacının, bu görevlendirme nedeniyle vekalet aylığına eşdeğer tutarda tazminat ödenmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin ...tarih ve ...sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 26/04/2019 tarih ve E:2018/3420 ve K:2019/3146 sayılı bozma kararına uyularak; bir göreve vekaleten atanan kişiye vekalet ettiği göreve ilişkin vekalet aylığının, zam ve tazminatların ödenebilmesi için vekillerin genel ve özel ilgili mevzuatı uyarınca asalaten atamada aranan tüm şartları taşıması gerekmekte olup, ilgili kurallarda genel ve özel şartlar açısından bir ayırıma yer verilmediği, davacının işlem tarihinde önlisans mezunu olduğu,

bu itibarla asilde aranan "en az dört yıllık yükseköğrenim mezunu olmak" ve "en az sekiz yıl hizmeti bulunmak" şartlarını taşımadığı, öte yandan asilde aranan diğer şartları taşısa bile, personel müdürlüğüne atama yetkisi Maliye Bakanlığında olduğundan, Defterdar Oluru ile vekaleten görevlendirilen davacıya vekalet aylığı ödenemeyeceğinden, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin Anayasa'nın angaryayı yasaklayan 18. maddesine aykırılık teşkil ettiği, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 86. maddesi ile 174. maddesi uyarınca vekalet görevinden dolayı vekalet aylığının ödenmesi gerektiği belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.