Danıştay 12. Daire E.2023/3472 K.2023/4900

Dava konusu istem: … ili … ilçesi …. Anadolu Lisesi'nde Beden Öğretmeni olarak görev yapan davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarılma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Yüksek Disiplin Kurulu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ….

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla; davacının disiplin soruşturmasına konu aynı fiilleri nedeniyle hakkında yapılan ceza yargılaması sonucunda üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine karar verildiği, beraatine esas olan fiillerinin görülmekte olan dava konusu uyuşmazlığın da temelini oluşturduğu, yapılan disiplin soruşturması kapsamında alınan tanık ifadelerinde görgüye dayalı beyanların bulunmayıp, H.Y.K dışında tüm tanıkların şikayetçi T.C.D'nin anlatımlarına dayalı beyanlarının olduğu,

yapılan ceza yargılaması sonucu verilen kararda tanık H.Y.K'nin ve şikayetçinin 'kendi içlerinde çelişkiler barındırmakla birbirleriyle de tam anlamıyla örtüşmeyen beyanlarının bulunduğunun belirtildiği', dava konusu olaya ilişkin kamera görüntüsü bulunmadığı gibi olayın ders saatinde gerçekleştiği belirtilmesine rağmen hiçbir öğrencinin tanıklık etmediği dolayısıyla davacıya isnat edilen fiilin sübuta ermediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davacının, disiplin cezasına konu fiili nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçundan dolayı açılan ceza davasında ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla beraatine karar verildiği, ancak kararın istinaf aşamasında.

Bölge Adliye Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, sanığın mağdur T.C.D.'ye karşı (belinden tutup kendisine çekmek, farklı günlerde cinsel içerikli sözler söylemek suretiyle) cinsel taciz suçundan verilen beraat kararının kaldırılarak, sanığın mağdur T.C.D.'ye karşı cinsel taciz suçunu işlediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

olayda soruşturma raporunun, aynı eylemden dolayı davacı hakkında açılan ceza davası dosyası ve bu davada verilen Mahkeme kararıyla birlikte değerlendirilmesinden, öğretmen olan davacının 19/11/2018 tarihinde okul bahçesinde öğrencisi T.C.D.'yi belinden tutup, kendisine doğru çektiği hususunun her türlü tartışmadan uzak bir şekilde ortaya konulamadığı, dolayısıyla bu eylemin sübuta ermediğinin görüldüğü ancak, 26/11/2018 tarihinde öğrencisi T.C.D.'ye cinsel içerikli sözler sarfettiği hususu davacı tarafından kabul edilmemiş ise de, mağdur ile davacı arasında bir husumet bulunmadığı,

davacının sarf ettiği sözleri doğrudan duyan bir tanık bulunmamakla birlikte, olaydan sonra mağdur öğrencinin bu durumu arkadaşlarıyla paylaştığı, mağdurun olaydan hemen sonra ağlamakta olduğu yolunda tanık ifadelerinin bulunması karşısında, davacının öğrencisi T.C.D.'ye cinsel içerikli sözler sarf ettiğinin sübuta erdiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.