Danıştay 12. Daire E.2024/1350 K.2024/2836

Dava konusu istem: Trabzon Devlet Tiyatrosu Müdürlüğünde 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında süreli sözleşmeli statüde sahne terzisi olarak görev yapan davacının, Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esasların Ek 8. maddesi kapsamında sözleşmesinin yenilenmesi için yaptığı başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve E... sayılı işlemin iptali ile bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davalı idare tarafından, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 7. maddesine göre sözleşmeli personel istihdamına son verilerek Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esasların Ek 8. maddesi kapsamında sözleşmeli personel istihdam modeline geçildiği, bu kapsamda çalıştırılacak personeli belirleme hususunda takdir yetkisinin bulunduğu ve yapılan değerlendirme sonucunda davacının istihdamının uygun görülmediği belirtilmiş ise de; uzun yıllardır yenilenen sözleşmelerle idare bünyesinde görev yapan davacının istihdamının neden uygun bulunmadığı,

bir başka deyişle hizmetine neden ihtiyaç duyulmadığı hususunun somut bilgi ve belgelerle ortaya konulamadığı, idarece sırf takdir yetkisine dayalı olarak davacının sözleşmesinin yenilenmemesi yoluna gidilemeyeceği, sözleşmenin yenilenmemesi ile amaçlanan kamu yararı ve hizmet gereklerinin somut gerekçelerle ortaya konulması gerektiği, davacı ile aynı durumdaki diğer personel bakımından sözleşmelerin yenilenmemesi yoluna gidildiğine dair bilgi ya da belgenin de dosyaya sunulmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği;

öte yandan, hukuka aykırı olduğu saptanan dava konusu işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte tazmini gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, yoksun kaldığı parasal haklarının kesinti tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davalı idare tarafından, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:... Temyiz No:... sayılı temyize konu kararıyla; istinaf başvurusu üzerine verilen kararın kesin olduğu ve davanın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan temyize tabi davalardan olmadığı anlaşıldığından, kesin olarak verilen karara karşı temyiz başvurusunda bulunulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kurumun harçtan muaf olduğu, sözleşme imzalanan personelle sözleşmelerin devam eden yıllarda mutlak olarak yenileneceğine dair bir hükmün olmadığı, idarenin kamu yararı ve hizmet gereklerine göre sözleşme yapıp yapmamakta takdir yetkisi olduğu, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.