Danıştay 12. Daire E.2024/1373 K.2024/3125

Dava konusu istem: Kara Kuvvetleri Komutanlığında uzman erbaş olarak görev yapmakta iken 45 yaşına girmesi nedeniyle, 31/12/2014 tarihinde sözleşmesi feshedilen ve 3269 sayılı Uzman Erbaş Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca Gaziantep Orduevi Gazino ve Lokanta Kısım Amirliğine Devlet memuru olarak atanan davacının; 19/08/2014 tarihi itibarıyla emekli aylığına hak kazandığından bahisle, 3269 sayılı Kanun'un 5. maddesi ve 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu'nun 205. maddesi gereğince re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin 19/08/2014 tarihli işlemin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının işlem tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; daha önce verilen davanın görev yönünden reddine ve 375,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine ilişkin kararın, Danıştay Onikinci Dairesinin 26/9/2022 tarih ve E:2021/1157, K:2022/4517 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyularak, işin esası hakkında yapılan değerlendirme sonucunda.

3269 sayılı Uzman Erbaş Kanunu'nun 5. maddesinde, uzman erbaşların sözleşmelerinin azami 45 yaşına kadar uzatılabileceğinin kurala bağlandığı; anılan madde kapsamında memuriyete atanan davacının, emeklilik şartları bakımından 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na tabi memurlar ile eşit bir pozisyona gelmesine imkân bulunmadığı; öte yandan, yaş haddi nedeniyle sözleşmesi feshedilen ve emekli aylığına hak kazanamayan uzman erbaşların, anılan madde uyarınca emekli aylığına hak kazandıkları tarihe kadar Devlet memuru olarak istihdam edilebileceği sonucuna ulaşıldığından,

sivil memur olarak atandıktan sonra fiili hizmet yılı ve tabi olduğu emeklilik yaşını dolduran davacının, re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve 10.500,00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdare Mahkemesince 2015 yılında davanın görev yönünden reddine karar verilmesi üzerine, 10/11/2015 tarihinde 375,00-TL vekalet ücretini davalı idareye ödediği; Danıştayın bozma kararı sonrasında uyuşmazlığın yeniden ele alındığı, bu karar sonrasında idare vekilinin dosyaya bir katkısı olmadığı halde, İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla mükerrer şekilde 10.500,00-TL vekalet ücretine hükmedildiği, bu durumun hakkaniyete ve hak arama özgürlüğüne aykırı olduğu belirtilerek, Mahkeme kararının vekalet ücreti yönünden bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

İdare Mahkemesince daha önce verilen görev ret kararının bozulması nedeniyle, ilk kararın (vekalet ücreti dahil) bütünüyle hükümsüz hale geldiği; bu nedenle, bozma kararı sonrasında işin esası hakkında yapılan değerlendirme sonucunda, esas hükümle birlikte vekalet ücreti yönünden de hüküm kurulmasının yasal zorunluluk olduğu; yargılama sonucunda, haklı çıkan idare lehine Mahkeme tarafından, aynı dava için sadece bir kez maktu vekâlet ücretine hükmedildiği; dolayısıyla, davada haksız çıkan davacı tarafından, haklı çıkan idareye sadece bir kez maktu vekalet ücreti ödeneceğinin açık olduğu;

aksi halde, aynı yargılama nedeniyle mükerrer vekalet ücreti ödenmesi suretiyle, idarenin sebepsiz zenginleşmesine sebebiyet verileceği; buna göre, davanın görev yönünden reddine ilişkin ilk Mahkeme kararı üzerine, 2015 yılında davacının 375,00-TL'lik vekalet ücretini idareye ödediği dikkate alındığında.

2023 yılında temyize konu kararla idare lehine hükmedilen 10.500,00-TL vekalet ücretinin davacıdan tahsilinin mümkün olmadığı; söz konusu tutarın davacıdan tahsili yoluna gidilmesi halinde ise, bu defa 2015 yılında ödenen 375,00-TL maktu vekalet ücretinin, 2023 yılındaki güncel değeriyle (10,500,00-TL) davacıya iadesinin gerekeceği açık olduğundan, temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen açıklamayla onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.