Danıştay 12. Daire E.2024/4292 K.2024/5020

Dava konusu istem: Muş ili, Varto ilçesinde aile hekimi olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (b) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Türkiye Halk Sağlık Kurumu Yüksek Disiplin Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:...

K:... sayılı kararıyla; soruşturma raporuna ve dosyaya eklenen bilgi ve belgelerin incelenmesinden, uyuşmazlık konusu olayda, davacının, facebook isimli sosyal paylaşım sitesindeki hesabından yaptığı paylaşımların, dava konusu işleme esas olan "Yasaklanmış her türlü yayını veya siyasi veya ideolojik amaçlı bildiri, afiş, pankart, bant ve benzerlerini basmak, çoğaltmak, dağıtmak veya bunları kurumların herhangi bir yerine asmak veya teşhir etmek" fiiliyle örtüşmediği anlaşılmakta ise de, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin dördüncü fıkrasında, meslekten çıkarma cezasını gerektiren fiillerden olmayıp,

söz konusu fiil ve hallere, nitelik ve ağırlıkları itibarıyla benzer olan eylemlere de aynı cezanın, yani meslekten çıkarma cezasının verileceğinin düzenlendiği, davacının sosyal medya hesabından bölücü terör örgütü lehdarı paylaşımlarda bulunduğu,

BTÖ PKK propagandası yaptığı anlaşılmış olup, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin, Devletle olan özel sadakat bağının davacı tarafından zedelendiği ve söz konusu kamu görevlisinin görevde tutulması noktasında idarenin zorlanamayacağına ilişkin kararı da dikkate alındığında, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin bölünmez bütünlüğüne karşı bölücü terör örgütünü destekleyici ve savunucu propoganda yaptığı sabit olduğundan, davacının meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; Danıştay Onikinci Dairesinin 14/03/2023 tarih ve E:2019/948, K:2023/1140 sayılı bozma kararına uyularak; istinaf incelemesi sonucunda, usul ve esas yönünden hukuka uygun olan İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

675 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kamu görevinden çıkarılma işlemine karşı yaptığı başvurunun reddine ilişkin 29/09/2022 tarihli Olağanüstü Hal İşlemleri İnceleme Komisyonu kararının iptali istemiyle açtığı davada, aynı fiillere ilişkin olarak yapılan yargılama neticesinde iptal kararı verilerek istinaf isteminin de reddedildiği, yargı kararlarında da ifade edildiği üzere, sosyal medya paylaşımları, yaşadığı korkudan dolayı can güvenliği nedeniyle yapıldığından, disiplin suçu teşkil eden bir eyleminin bulunmadığı, kendisine karşı yapılan tehditlere karşı şikayet başvurularının bulunduğu belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacının sosyal medya hesabındaki paylaşımları nedeniyle tarafsızlığını yitirdiği, siyasi veya ideolojik bir paylaşımda bulunmanın tüm memurlar için doğuracağı sonucun davacı için de geçerli olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ :...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 50. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde yeniden verilecek kararlara karşı yapılacak temyiz başvurularının Bölge İdare Mahkemesince bozma esaslarına uyulmuş olup olmadığı yönünden incelenmesi mümkündür. Temyizen incelenen kararda, Bölge İdare Mahkemesince bozma kararında belirtilen esaslara uyulduğu anlaşılmış olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.