KÜNYE
Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2024/756 E., 2024/507 K.·T.C. Danıştay Onikinci Daire
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2024
- Esas No
- 2024/756
- Karar No
- 2024/507
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
... vekili Av. ... tarafından Trabzon Valiliğine karşı açılan davada; Trabzon İdare Mahkemesinin 15/06/2022 tarih ve E:2022/427, K:2022/788 sayılı kararı, Rize İdare Mahkemesinin 31/10/2022 tarih ve E:2022/587, K:2022/759 sayılı kararı ve Ankara 7. İdare Mahkemesinin 28/12/2023 tarih ve E:2023/2212, K:2023/2440 sayılı kararı arasında çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca incelenerek işin gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kamu görevlileri ile ilgili davalarda yetki" başlıklı 33. maddesinin üçüncü fıkrasında; kamu görevlilerinin görevle ilişkisinin kesilmesi sonucunu doğurmayan disiplin cezaları ile ilerleme, yükselme, sicil, intibak ve diğer özlük ve parasal haklarıyla ilgili davalarda yetkili mahkemenin, ilgilinin görevli bulunduğu yer idare mahkemesi olduğu hükme bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden.
Trabzon İl Emniyet Müdürlüğünde emniyet amiri olarak görev yapmakta iken 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kamu görevinden çıkarılan, Olağanüstü Hal İşlemleri İnceleme Komisyonunca göreve iadesine karar verilmesi üzerine, 7075 sayılı Kanun'un 10/A maddesi uyarınca İçişleri Bakanlığı Araştırma Merkezine, genel idare hizmetleri sınıfına tabi memur olarak atanarak Rize Valiliğinde görevlendirilen ve dava tarihi itibarıyla Rize Valiliği Yazı İşleri Müdürlüğünde şef olarak görev yapan davacı tarafından;
fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik, kamu görevinden çıkarıldığı döneme ilişkin toplu olarak ödenen maaşları ile aile ve çocuk yardımı ücretlerinin yasal faizi için 300,00 - TL, ödenmeyen fazla mesai ücretleri ile banka promosyonları ve faizi için 200,00 - TL olmak üzere toplam 500,00- TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle dava açıldığı anlaşılmaktadır.
Danıştay 12. Daire, E. 2024/756, K. 2024/507, 12 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama