Danıştay 13. Daire E.2015/6503 K.2020/3427

Dava konusu istem: Davacıya Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) … tarih ve … sayılı kararı ile verilen 50.000,00-TL tutarlı idarî para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davacı şirkete ait akaryakıt istasyonundan alınan numunenin akredite laboratuvar analizinde standartlara aykırı olduğunun tespit edildiğinden bahisle söz konusu fiilîn 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin dördüncü fıkrasının (ı) bendine aykırı olduğu gerekçesiyle anılan Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca davacı şirkete Kurul kararıyla 50.000,00-TL idarî para cezası verildiği, bu idarî para cezasının tahsili amacıyla dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği,

idarî para cezasının iptali talebiyle açılan davanın Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 16/09/2011 tarih ve E:2008/12874, K:2011/3783 sayılı kararıyla reddedildiği ve anılan kararın temyiz incelemesi sonucunda onanarak kesinleştiği, bu itibarla kesinleşmiş idarî para cezasının tahsili maksadıyla tanzim edilen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, İdari Dava Daireleri Kurulu'nun onama kararına karşı karar düzeltme yoluna başvurulduğu, amme alacağı henüz kesinleşmeden ödeme emrinin gönderildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.