Danıştay 13. Daire E.2016/1000 K.2022/3708

Dava konusu istem: ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan, mülkiyeti davalı idareye ait ... ada, ... parsel sayılı parselde yer alan uyuşmazlık konusu 49.000 m² taşınmazın, Belediyece hazırlanacak proje ve şartlara uygun bir şekilde kiracısı tarafından yapılarak ticari faaliyette (otopark, tır parkı, konteynir yapılardan oluşacak ticari işlemler, idari yapılardan) kullanılması kaydıyla 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine göre 10 yıllığına kiraya verilmesine dair Ankara Büyükşehir Belediyesi Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; taşınmazın 1/1000 ölçekli planda "park ve oyun alanı" olarak ayrıldığı, davalı Belediyece hazırlanacak proje ve şartlara uygun bir şekilde kiracısı tarafından yapılarak ticari faaliyette (otopark, tır parkı, konteynir yapılardan oluşacak ticari işlemler, idari yapılardan) kullanılması kaydıyla 2886 sayılı Kanun hükümlerine göre 10 yıllığına kiraya verilmesine ilişkin davalı Belediye Meclisi tarafından karar alındığı, ihale konusu taşınmazın imar planı ile belirlenen kullanım amacı (park ve oyun alanı) dışındaki bir amaçla kullanılması mümkün olmadığı,

plana aykırı olarak ticari faaliyette (otopark, tır parkı, konteynir yapılardan oluşacak ticari işlemler, idari yapılardan) kullanılmasına imkân sağlayan dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin nakliyeci esnafın ihtiyaçlarının en uygun şekilde karşılanması amacıyla mevzuata uygun olarak tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.