Danıştay 13. Daire E.2016/3078 K.2022/310

Dava konusu istem: "Bitlis-Muş Yolu Üzeri Güroymak/BİTLİS" adresinde faaliyet gösteren bayilik lisansı sahibi davacıya ait akaryakıt istasyonunda 09/12/2010 tarihinde yapılan denetimde alınan numunelerin ulusal marker seviyesinin geçersiz, teknik düzenlemelere aykırı olduğu ve numunelere hafif ürün karıştırılarak tağşiş edildiğinin tespit edildiğinden bahisle, 137.356,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) ...tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davacı tarafından, akaryakıt istasyonunun kira sözleşmesi ile .... isimli kişiye devredildiği, denetimin yapıldığı tarihte akaryakıt istasyonunu işleten ... isimli kişinin markersiz akaryakıtı satın aldığı ve ticarete konu ettiği, suç ve cezanın şahsiliği ilkesi uyarınca sorumlu tutulamayacağı iddia edilmiş ise de, bayilik faaliyeti yapılabilmesi için lisans alınması gerektiği, Petrol Piyasası Yönetmeliği uyarınca lisansın hiçbir suretle devredilemeyeceği, dolayısıyla özel şahıslar arasındaki kira,

satış vb. sözleşmelerle lisans devrine ilişkin olarak gerçekleştirilen anlaşmaların lisans devri sonucunu doğurmayacağı ve geçerli olamayacağı, aksi durumun kabulünün, Kanun ve yönetmelik hükümlerini özel sözleşmeler ile etkisiz hâle getirme ve dolanma sonucunu doğuracağı, dolayısıyla, davacı ile ... arasında akdedilen kira sözleşmesinin ... isimli kişiyi lisans sahibi yapmayacağı, kira sözleşmesinin varlığının davacının lisans sahibi olma sıfatını ve bu sıfattan kaynaklanan sorumluluklarını ortadan kaldırmayacağından bu iddiaya itibar edilmediği;

davacının lisans sahibi olduğu akaryakıt istasyonunda yapılan denetim sonucunda, lisansa konu akaryakıt istasyonundan alınan numunelerin ulusal marker seviyesinin geçersiz, akaryakıtın teknik düzenlemelere aykırı ve kırsal motorine hafif ürün karıştırılmak suretiyle tağşiş edildiği hususları gerek dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler gerekse davacının ifadeleri ile sabit olduğu; bu durumda, lisans sahibi olarak,

lisans süresinin devamı boyunca, tağşiş ve/veya hile amacıyla akaryakıta katılabilecek ürünlerin akaryakıta katılmaması ve istasyonunda bulundurulmamasından sorumlu olup, bu yükümlülüklerine aykırı davrandığı tespit edilen davacı adına verilen dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 01/10/2007 tarihinde söz konusu akaryakıt istasyonunun beş yıllığına kiraya verildiği, denetimin yapıldığı tarihte kiracı .... tarafından söz konusu akaryakıt istasyonunun işletildiği, adı geçen kişinin ...Asliye Ceza Mahkemesi kararıyla mahkûmiyetine karar verildiği üçüncü bir kişi tarafından kira sözleşmesiyle işletilmesi nedeniyle dava konusu işlemin sakatlandığı; aksinin kabulünün cezaların şahsiliği ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacının iddialarının hiçbir hukukî ve maddî geçerliliğinin bulunmadığı, dava konusu işlemin normlar hiyerarşisine ve mevzuatın amacına uygun olarak elde edilen somut delillere dayalı olarak tesis edildiği, Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 5. maddesinin 3. fıkrasına göre lisansların hiçbir surette devredilemeyeceği, dolayısıyla lisanslı bir akaryakıt istasyonunun lisans sahibi tarafından kiralama suretiyle devri hâlinde mevcut lisansın sona erdirilmesi ve kiracı adına yeni lisans alınması gerektiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.