Danıştay 13. Daire E.2016/3805 K.2021/2063

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait Ankara-Kayseri Karayolu 1. km … Köyü Mevkii No:… .../...adresinde faaliyet gösteren akaryakıt istasyonunda yapılan denetimde, ulusal marker seviyesi geçersiz akaryakıt bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle istasyonun mühürlenmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davacıya ait akaryakıt istasyonunda satışa sunulan akaryakıtın teknik düzenlemelere aykırı ve marker seviyesinin geçersiz olduğunun sabit görülmesi karşısında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3. maddesinin 12. fıkrası kapsamında kaçakçılık suçu işlenmiş olduğundan bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 20. maddesinin 8. fıkrası uyarınca, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar veya mahkeme kararı kesinleşinceye kadar istasyonun mühürlenmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, istasyonda alınan numuneler üzerinde ODTÜ PAL laboratuvarında yapılan incelemede ürünün motorin olduğu ve TSE standartlarına uygun olduğu yönünde rapor verildiği, marker sonucu geçersiz olduğu iddia edilen akaryakıtın dağıtıcı firmadan alındığı ve buna ilişkin verilerin ilgili kurumlarda mevcut olduğu, numune alınan depodaki akaryakıt seviyesinin çok düşük olduğu ve numune alımına uygun olmadığı, yetersiz ve somut olmayan tespitlere dayalı olarak tesis edilen işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.