Danıştay 13. Daire E.2016/4012 K.2022/2073

Dava konusu istem: 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu uyarınca verilen 50.000,00-TL idari para cezasının tahsiline yönelik davalı idarece düzenlenen …tarih ve …ana takip numaralı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; ödeme emrine konu idari para cezasının davacı adına değil davacının oğlu …adına …tarih ve …sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararıyla tesis edildiği, davacının oğlu olan …tarafından anılan Kurul kararının iptali istemiyle Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 2009/7415 sayılı esasında dava açıldığı, açılan davada Danıştay'ca işin esasına girilerek karar verildiği,

gerek ödeme emrine konu alacağa ilişkin olan idari para cezası ve gerekse anılan para cezasına karşı Danıştay'da açılan dava ve gerekse de dosyadaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, davacı adına usulüne uygun olarak tesis edilmiş bir idari para cezası olmaksızın ve bu bağlamda usulüne uygun kesinleştirilmiş, vadesinde ödenmeyen bir alacak söz konusu olmaksızın davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idari para cezasının iptali istemiyle Danıştay Onüçüncü Dairesi'nde açılan davada davanın reddine karar verildiği, anılan kararın kanun yolu incelemelerinden geçerek kesinleştiği, kesinleşen amme alacağının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlendiği, dolayısıyla ödeme emri aşamasına ilişkin sürecin usulüne uygun olarak yerine getirildiği, verilen kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.