Danıştay 13. Daire E.2016/4352 K.2022/37

Dava konusu istem: Ankara ili, Beypazarı ilçesinde yerel radyo yayını yapan davacı şirketin, Ankara Merkez Dikmen mevkiinde yayına başladığını bildirerek yayın izni verilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ve yayının 15 gün içerisinde durdurulması gerektiği hususunda uyarılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı İzin ve Tahsisler Dairesi Başkanlığı işlemi ile bildirilen ... tarih ve ... sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davacı şirketin 1995 tarihli başvurusunun Ankara ili, Beypazarı ilçesine yönelik radyo yayınına ilişkin olduğu, yayın hakkının bu yerleşim yeriyle sınırlı olarak kullanılması gerektiği, bu itibarla davacının Ankara Merkez Dikmen mevkiinde yayına başladığını bildirerek yayın izni verilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ve yayının 15 gün içerisinde durdurulması gerektiği hususunda uyarılmasına ilişkin dava konusu Üst Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, RTÜK'ün kurulduğu tarihten itibaren 20 yıldan uzun bir süre geçmesine rağmen, frekans tahsisine ilişkin ihaleler ve gerekli sair düzenlemelerin hâlen yapılmadığı, bu durumun yayında olan kuruluşlar ile ilk defa yayın yapmak veya yayın alanını genişletmek isteyen kuruluşlar arasında haksız rekabete yol açtığı, aynı zamanda Anayasal hak ve hürriyetlerden, "haberleşme hürriyeti", "düşünce ve kanaat hürriyeti" ve "basın hürriyeti"ni ihlâl ettiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyize konu Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.