Danıştay 13. Daire E.2016/453 K.2021/1034

Dava konusu istem: 02/07/2012 tarihinde sözleşmesi imzalanan ihalede, davacının vekâleten işlerini yürüten kişinin ihale sürecinde yasak fiil ve davranışlarda bulunduğu tespit edildiğinden bahisle tesis edilen Milli Savunma Bakanlığı Bursa Tedarik Bölge Başkanlığı'nın 14/11/2012 tarihli işleminin,

sözleşmeye ilişkin olarak yatırılan kesin teminat ve varsa ek kesin teminatların tutarı kadar cezanın tahsil edilerek Hazineye irad kaydedilmesine ve davacı hakkında 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 25/(b) maddesine istinaden 26. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmının iptali ile hak edişlerden kesilen kesin teminat ve ek kesin teminat miktarı tutarı olan 135.000,00-TL cezanın kesinti yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; ihale tarihinde davacı şirketin vekili olarak şirketi temsilen iş ve işlemleri yürüten ...'in ... Ağır Ceza Mahkemesi'nde yapılan yargılaması neticesinde Mahkemenin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararı ile üzerine atılı resmî evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırılması yönünde hüküm kurulduğu,

davacı şirket tarafından yetkili kılınan ve bu suretle ihalede davacının vekili sıfatıyla hareket eden ...'in MSB Bursa Tedarik Bölge Başkanlığı ile düzenlenen sözleşmeye ilişkin olarak sözleşme ve karar damga vergisini içeren dekontlarda tahribat yaptığı, bu yolla sözleşmenin kurulması safhasında sahte belge düzenlemek ve kullanmak suretiyle yasak fiil ve davranışlarda bulunduğu ve buna göre davacıdan 4735 sayılı Kanun'un 21. maddesi uyarınca kesin teminat tutarı kadar ceza tahsil edildiği ve aynı Kanun'un 25/b maddesine istinaden 26. maddenin uygulanması kararı alındığı sabit olduğundan, davanın reddi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Mahkemenin hukukun genel ilkelerinden suçta ve cezada şahsilik ilkesine aykırı karar verdiği, ... isimli şahsın belirli süreli vekâletnamelerle şirket ve benzeri firmalar adına ihalelere girdiği, kazanılan ihale üzerinden komisyon aldığı, bu şahsın şirketin yöneticisi, ortağı veya çalışanı olmadığı, ceza dosyasında, şirkete, ortak ve yöneticilerine karşı bir suç isnadında bulunulmadığı, haklarında hüküm kurulmadığı, dolayısıyla anılan fiilin şirketin etki ve tesiriyle yapıldığı sonucuna varılamayacağı, benzer konuda ...

İdare Mahkemesi'nin ... esas sayılı dosyasından vermiş olduğu kararı ile davaya konusu işlemle aynı tarihte tesis edilen benzer cezanın iptaline karar verildiği, Anayasa'nın 38. maddesinde cezaların şahsiliği kuralıyla amaçlananın, bir kimsenin işlemediği bir fiilden dolayı cezalandırılmaması ve kimsenin başkasının fiilinden sorumlu tutulmaması olduğu, idari ve adli cezalar arasında bir ayrım yapılmadığından idari para cezalarının da bu ilkelere tâbi olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, ceza hukukunda yer alan "cezaların şahsiliği" ilkesinin somut olayda uygulanmasının mümkün olmadığı, yasaklama kararının ceza hukukunu değil, idare ve özel hukuku ilgilendirdiği, ...'in davacı şirket ile hukuki ilişkisinin niteliğine göre, vekâlet sözleşmesi veya adam çalıştıranın sorumluluğuna ilişkin hükümler uyarınca, davacı şirketin uğradığını iddia ettiği zararın asıl sorumlusunun özen yükümlülüğünü yerine getirmeden istihdam ettiği ya da vekâleten iş gördürdüğü kendi personeli olduğu, bu kişinin firmanın çalışanı, ortağı veya yöneticisi olmaması hâlinde de davacının sorumlu olduğu,

idari yaptırımlar veya maddi zararların rücu sorumlusunun da ilgili şahıs olduğu, emsal gösterilen Mahkeme kararında kavramların karıştırıldığı ve kararın hukuka uygun olmadığı, davacının uğradığını ileri sürdüğü zararları ... 'den talep etmesi gerektiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.