Danıştay 13. Daire E.2017/2655 K.2022/1034

…/…

İSTEMİN KONUSU

… İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Muş ili, Bulanık ilçesinde emniyet görevlileri tarafından 04/04/2014 tarihinde yapılan denetimde davacının sürücüsü olduğu araçta 307 karton gümrük kaçağı sigara bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle 4733 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 5. fıkrasının (g) bendi uyarınca 76.142,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin 07/04/2014 tarihli Bulanık Kaymakamlığı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davacının polis merkezinde müdafi huzurunda şüpheli sıfatıyla verdiği ifadesinde, toptan kaçak sigara alım satımı yaptığını kabul ettiği ve olayın sabit olduğu, davacının, 4733 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 5. fıkrasının (g) bendine aykırı olarak satış belgesi almadan tütün mamullerinin toptan satışını yaptığından bahisle idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu işleme dayanak alınan tutanaklardaki beyanların kendisine ait olmadığı ve bu beyanların baskı uygulanarak alındığı, para cezasının göz altından çıkış evrakları arasına konularak farkına varması engellenerek kendisine imzalatıldığı, cezanın haksız ve fahiş olduğu, takdir hakkının keyfi olarak kullanıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.