Danıştay 13. Daire E.2018/1062 K.2023/4758

Dava konusu istem: … tarih ve … sayılı bayilik lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacıya ait akaryakıt istasyonunda 28/04/2014 tarihinde yapılan denetimde, akaryakıt istasyonunda arızalı olan tank ve pompalardan akaryakıt satışı yapıldığının tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin 7. fıkrası uyarınca 72.751,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının ilgili kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; bayilik lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacıya ait akaryakıt istasyonunda yapılan denetimde; istasyonda yer alan 4 numaralı yeraltı tankının otomasyon sistemine bağlı olmadığı, 6.463,76 litre menşei belli olmayan gazyağı ikmal edildiği ve bu yakıta ilişkin fatura sunulmadığı, 21/01/2014-20/03/2014 tarihleri arasında gazyağı pompa satışı olmamasına rağmen günlük dönem başı stok ve dönem sonu stok verilerinin satış yapılmış ve belli tarihlerde dolum yapılmış gibi değişiklik gösterdiği,

akaryakıt istasyonunda otomasyon sistemi usulüne uygun çalışmamasına rağmen bakım, onarım veya arızaya konu yerlerden akaryakıt satışı yapıldığı ve bu fiilin mevzuata aykırılık oluşturduğu, bu durumda, davacıya ait akaryakıt istasyonunda otomasyon sistemi ile tank arasında tutarsızlık bulunduğu, otomasyon sisteminde gözükmeyen akaryakıtın satışının yapılmaması gerektiği, kaçak akaryakıt satışının önlenmesi amacına yönelik mülga Kurul kararı ile yürürlükte bulunan Kurul kararının aynı hususu düzenlediği, akaryakıt istasyonunda otomasyon sisteminin usulüne uygun çalışmamasına rağmen akaryakıt satışı yapılması fiilinin sabit olduğu,

davacının lisans sahibi olarak kanunun getirdiği yükümlülüklere aykırı davrandığı, bu itibarla, verilen idari para cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Kurum tarafından herhangi bir ön araştırma soruşturma prosedürü işletilmeden doğrudan doğruya soruşturma açıldığı, üst sınırdan idari para cezası uygulanmasının somut nedenlerinin ortaya konulamadığı, kaçak akaryakıt satılmadığı, istasyondaki satılan tüm yakıtların faturalı olduğu, iş yerinde denetimin yapıldığı tarihte bulunan otomasyon sisteminin tamamen mevzuata uygun olarak düzgün çalıştığı, ancak zaman zaman internet bağlantısındaki kopukluk ve proplardaki arıza nedeniyle kopukluk yaşanabildiği, bu gibi durumların derhal yetkili servis aranarak düzeltildiği,

iş yerinde bulunan tankların tamamının vaziyet planında yer aldığı, gizli tank niteliğinde olmadığı, dolayısıyla sanki iş yerinde gizli tank ve düzenek bulunduruyormuş gibi kesilen idari para cezasının hukuki dayanağının bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.