KÜNYE
Danıştay 13. Daire Başkanlığı 2018/1380 E., 2022/291 K.·T.C. Danıştay Onüçüncü Daire
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2022
- Esas No
- 2018/1380
- Karar No
- 2022/291
- Temyiz eden (davalı)
- ...Kurumu
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...Petrol Ürünleri Tekstil Taşımacılık İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ...Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'nin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
647 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 01/06/2015 tarihinde yapılan denetimde, "istasyonda sorumlu müdür belgesine sahip sorumlu müdür çalıştırılmadığının" tespit edildiğinden bahisle 83.839,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) ...tarih ve ...sayılı kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesi'nce verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; dolum tesislerinde sorumlu müdür belgesini haiz sorumlu müdür çalıştırılması gerektiği, sorumlu müdür belgesine sahip olmayan ya da sahip olmakla birlikte geçerlik süresi sona ermiş sorumlu müdür belgesi ile personel çalıştıran ilgililere idari para cezası yaptırımının uygulanacağı, davacı şirketin denetimin yapıldığı tarih olan 01/06/2015 tarihi itibarıyla geçerli bir sorumlu müdür belgesi ibraz edemediği, bu durumda denetimin yapıldığı tarih itibarıyla sorumlu müdür belgesine sahip sorumlu müdür çalıştırılmadığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ...Bölge İdare Mahkemesi ....
İdari Dava Dairesi'nce; davacıya ait otogaz istasyonunda 01/06/2015 tarihinde yapılan denetimde, sorumlu müdür sözleşmesi mevcut olmasına karşın, LPG sorumlu müdür belgesinin ibraz edilememiş olması sebebiyle, dava konusu işlemin tesis edildiği, ancak "Sorumlu Müdür Belgesi" alma zorunluluğunu getiren düzenlemenin, 15/12/2016 tarih ve 29919 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile yürürlüğe konulduğu,
başka bir deyişle, denetim tarihi iitibarıyla ne 5307 sayılı Kanun'da ne de Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Lisans Yönetmeliği ve Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliği'nde sorumlu müdür belgesine sahip olma şartının aranmadığı, bu durumda, sorumlu müdür belgesi alma zorunluluğu getiren yönetmelik hükümlerinin, yürürlük tarihinden önceki bir olaya uygulanması suretiyle tesis edilen tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi yolundaki .... İdare Mahkemesi'nin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının kaldırılmasına; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca esastan incelenen davada, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, söz konusu yönetmelik düzenlemesinden önce de istasyonlarda sorumlu müdür çalıştırma yükümlülüğünün bulunduğu, düzenleme ile var olan uygulamaya açıklık getirildiği, sorumlu müdürün sorumlu müdür belgesi sahibi olması gerektiği, denetim sırasında geçerli bir sorumlu müdür belgesinin ibraz edilemediği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davacı tarafından, temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 13. Daire, E. 2018/1380, K. 2022/291, 8 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama