Danıştay 4. Daire E.2018/1386 K.2022/682

Dava konusu istem: Davacı site yönetimi bünyesinde konut hizmetleri görevlisi olarak çalıştırılan kişilere yapılan ücret ödemelerinden tevkifat yapılmadığının tespit edilmesi üzerine, takdir komisyonu kararlarına istinaden 2010/1 ila 12. dönemleri için tarh edilen gelir (stopaj) vergisi ve tevkifattan alınan damga vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı site yönetimi tarafından, dava konusu ücretlerin Gelir Vergisi Kanunu'nun 23/6. maddesine göre istisna kapsamında olduğu ve kendilerinin aynı kanunun 94. maddesi uyarınca tevkifat yapma sorumluluğu bulunmadığı ileri sürülmekte ise de.

193 Sayılı Kanunun 94. maddesi uyarınca site yönetiminin, tüzel kişiliği ve ticari faaliyeti olup olmamasına bakılmaksızın ödemeyi yapan olarak sair kurumlar arasında değerlendirilmesi gerektiği, adına ödeme yapılan ücretli personelin (idari personel, teknik personel, temizlik personeli...) yaptıkları işin niteliği dikkate alındığında hizmet erbabı olarak değerlendirilmesi gerektiğinden yapılan ödemelerin tevkifata tabi olması nedeniyle takdir komisyonu tarafından belirlenen matrah üzerinden tarh edilen vergi ve kesilen cezada hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; gelir vergisi tevkifatını düzenleyen 193 sayılı Kanunun 94. maddesinde her türlü ödeme değil, madde bentlerinde sayılan ödemeler ve yine maddede belirtilen kişi, kurum ve kuruluşlar tarafından yapılan ödemeler tevkifata tabi tutulduğu, ödemenin ücret niteliğinden hareketle tevkifata tabi tutulması gerektiği iddia edilmekte ise de, ödeyen bakımından yasada belirtilen koşulun olayda gerçekleşmediği, ayrıca ücretlerde istisnayı düzenleyen 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 23/6.maddesindeki istisna hükümleri de dikkate alınarak,

ücret elde eden gerçek kişiler bakımından anılan Kanunun 103. ve 104. maddesine göre vergilendirilmeye de engel bir durum bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin yerinde ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesinin 1.bendinde, kamu idare ve müesseseleri, iktisadi kamu müesseseleri, sair kurumlar, ticaret şirketleri, iş ortaklıkları, dernekler, vakıflar, dernek ve vakıfların iktisadi işletmeleri, kooperatifler, yatırım fonu yönetenler, gerçek gelirlerini beyan etmeye mecbur olan ticaret ve serbest meslek erbabı, zirai kazançlarını bilanço veya zırai işletme hesabı esasına göre tespit eden çiftçilerin, hizmet erbabına ödenen ücretler ile 61. maddede yazılı olup ücret sayılan ödemelerden (istisnadan faydalananlar hariç), 103 ve 104. maddelere göre yaptıkları ödemeleri (avans olarak ödenenler dahil) nakden veya hesaben yaptıkları sırada, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecbur oldukları hüküm altına alınmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden, davacı site yönetimi bünyesinde konut hizmetleri görevlisi (yönetim kurulu, temizlik personeli, teknik personel,...) olarak çalıştırılan kişilere yapılan ücret ödemelerinden tevkifat yapılmadığının 01/07/2015 tarihli tutanak ile tespiti üzerine, takdir komisyonu kararına istinaden tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) ve damga vergilerinin dava konusu edildiği görülmüştür.

Olayda, Bölge İdare Mahkemesince site yönetimleri tevkifat yükümlülüğü bulunan kişi ve kurumlar arasında sayılmadığı gibi bunların maddede belirtilen “sair kurumlar” kapsamında değerlendirilmesine de hukuken bir kurum yahut kuruluş olmaması nedeniyle olanak bulunmadığı ve ödeyen bakımından kanunda belirtilen koşulun olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de.

193 Sayılı Kanunun 94. maddesi uyarınca site yönetiminin, tüzel kişiliği ve ticari faaliyeti olup olmamasına bakılmaksızın ödemeyi yapan olarak sair kurumlar arasında değerlendirilmesi gerektiği, adına ödeme yapılan ücretli personelin (idari personel, teknik personel, temizlik personeli...) yaptıkları işin niteliği dikkate alındığında hizmet erbabı olarak değerlendirilmesi gerektiğinden yapılan ödemelerin tevkifata tabi olması nedeniyle takdir komisyonu tarafından belirlenen matrah üzerinden tarh edilen vergiler ve kesilen cezalarda hukuka aykırılık, aksi yöndeki Bölge İdare Mahkemesi kararında yasal isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.