Danıştay 13. Daire E.2018/2560 K.2023/6334

Dava konusu istem: Davalı idare ile aralarında akdedilen sözleşme şartlarına göre doğalgaz alım satımı yapan doğal gaz dağıtım lisansı sahibi davacı şirket tarafından, RM/A istasyonunda kurulan düzenek ile kaçak doğal gaz kullandığından bahisle ... tarih ve ... sayılı fatura ile talep edilen ve ödenmeyen 3.543.594,81-TL tutarındaki kaçak kullanılan doğal gaz bedelinin tahsili amacıyla düzenlenen 14/11/2014 tarihli ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ..

İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E..., K:... sayılı kararda; davacıya ait RM/A istasyonunda kaçak gaz devşirildiği şikayeti üzerine oluşturulan komisyon tarafından düzenlenen raporda, 3.754.206 m3 kaçak gaz devşirilebileceğinin ileri sürüldüğü, bunun üzerine 14/11/2014 tarih ve 3.543.594,81 TL bedelli ödeme emrinin gönderildiği, bu durumda, dava konusu ödeme emrinin dayanağını oluşturan doğalgaz bedeline konu kaçak kullanıldığı iddia edilen doğalgaz miktarının, hangi teknik ve objektif ölçütlere göre saptandığının somut olarak ortaya konulamadığı, idarece önceden saptanmış teknik ve objektif kriterlere göre belirlenmediği,

diğer taraftan, belirlenecek kriterlerin gerekçesinin idari yargı denetimini olanaklı kılacak şekilde ortaya konulabilmesinin gerektiği, davacı iddiaları ile davalı idarenin savunması ile dava dosyasındaki tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, davacı iddialarının 6183 sayılı Kanun'un 58. maddesinde belirtilen "böyle bir borcunun olmadığı" itirazı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve olmayan borcun veya miktarı tam olarak tespit edilmemiş kullanımın tahsiline yönelik olarak işlem tesis edildiği anlaşıldığından, dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı,

öte yandan, Mahkeme kararının, herhangi bir borcun olmadığı veya kaçak doğalgaz kullanılmadığı anlamına da gelmediği, davalı idarece gerekli araştırma ve incelemeler neticesinde ortaya çıkacak sonuca göre yeniden işlem tesis edilebileceği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, ödeme emri içeriği kaçak doğal gaz miktarının teknik heyet tarafından bilimsel, somut ve uluslararası normlara uygun olarak hesaplandığı, hesaplamada kullanılan kaçak kullanım süresinin davacının çalışanlarının beyanı esas alınarak hesaplandığı, konuyla ilgili ceza davasında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacı şirket yetkilerinin hapis cezası ile cezalandırıldığı, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dosyanın incelenmesinden; davacı şirket tarafından kaçak olarak gerçekleştirildiği iddia olunan doğal gaz kullanımı (dava konusu ödeme emrinin de konusunu oluşturan) ile ilgili olarak şirket yetkilileri hakkında açılan ceza davasında ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Ceza Dairesi tarafından verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; "kaçırılan gaz miktarı tam olarak tespit edilmemekle birlikte sanıkların bağlantı sağlamak suretiyle sayaçtan geçmeksizin gaz devşirdiklerinin delillerle sabit olduğu" şeklinde değerlendirmelere yer verildiği anlaşılmaktadır.

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.