Danıştay 13. Daire E.2018/3200 K.2021/2215

Dava konusu istem: … tarih ve … sayılı bayilik lisansı ile faaliyette bulunan ve lisansı 12/12/2013 tarihinde sonlandırılan davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda 13/09/2013 tarihinde yapılan denetimde, istasyonda tağşiş veya hile amacıyla akaryakıta katılabilecek ürünler bulunduğunun tespiti üzerine alınan … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının, davacı şirkete 170.000,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; gerek dosyada bulunan bilgi ve belgelerden gerekse … tarih ve … sayılı soruşturma raporundan; bayilik lisansı sahibi olan davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda13/09/2013 tarihinde yapılan denetimde alınan motorin numunelerinin TÜBİTAK MAM'a teslim edildiği, yapılan analiz sonucu alınan numunelerin "ulusal marker seviyesinin geçersiz olduğu", tağşiş sonucunun "solvent esaslı olduğu ve yağ" içerdiğinin … tarih ve … sayılı rapora bağlandığı, bu tespit ve rapor esas alınarak dava konusu işlemin tesis edildiği,

akaryakıt istasyonunda yapılan denetim sonucunda akaryakıta tağşiş ve/veya hile amacıyla katılabilecek ürün bulundurduğu akredide kurum labarotuvarının düzenlemiş olduğu bilimsel ve teknik analiz raporu ile saptanan ve somut, hukuken geçerli rapor, bilgi ve belge ile aksini ispat edemeyen davacı şirket hakkında işlem tarihinde yürürlükte bulunan 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi ile aynı maddenin (d) bendi uyarınca idarî para cezası uygulanmasına ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, davaya konu idari para cezasının miktarının fahiş olduğu, olay tarihinde davalı Kurum görevlilerince iş yerinde yapılan denetimde tanklarda yapılan incelemede akaryakıtların tamamının ulusal marker seviyelerinin geçerli çıktığı, tespitleri yapan kişilerin alanında uzman kişiler olmadığı; kendisine isnat edilen olaya ilişkin somut belge ve delil bulunmadığından "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince dava konusu idari para cezasının verilmemesi gerektiği, davalı idare tarafından ön araştırma ve soruşturma cihetine gidilmeden doğrudan idari para cezası uygulanmasının savunma hakkını engellediği;

bayisi olduğu şirket dışında hiçbir firmadan ürün almadığı; dava konusu eylemle hiçbir ilgisinin olmadığı, kendisinin de mağdur olduğu; davalı kurum görevlilerince tutanakların tek taraflı tutulduğu, imzasının ve bilgisinin bulunmadığı, tutanakların huzurda okunmadığı ve şirket çalışanları tarafından okunmasına izin verilmediği, tutanaklara karşı kanun yolu belirtilmediği, tutanakta mevzuata aykırı durumun net bir şekilde ortaya konulmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyize konu kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.