Danıştay 13. Daire E.2018/4231 K.2019/289

Dava konusu istem: Davacının ... ili, ... ilçesi, ... Köyü adresinde bayilik lisansı ile faaliyet gösteren LPG otogaz istasyonunda, 11/02/2016 tarihinde yapılan denetimde "LPG Yetkili Personel" belgesi olmayan personel çalıştırıldığının tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca ...-TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; ... ili, ... ilçesi, ... köyü adresinde 09/11/2007 tarihli ve ... sayılı bayilik lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacıya ait otogaz istasyonunda 11/02/2016 tarihinde yapılan denetimde, istasyonda akaryakıt satışı yapan 'ın "LPG Yetkili Personel" belgesi olmadığı ve eğitim almadığının tespit edildiği ve ... tarihli ve... sayılı Kurul kararı ile doğrudan soruşturma açılmasına karar verildiği,

26/09/2016 tarihli ve ... sayılı Soruşturma Raporunda, 11/02/2016 tarihinde yapılan denetimde "LPG Yetkili Personel" belgesi olmayan personel çalıştırıldığı ve 5307 sayılı Kanun ile ilgili Yönetmelik hükümlerine aykırı davranıldığı yönünde kanaat belirtilmesi üzerine, istenilen savunması yeterli bulunmayarak ... tarihli ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu Kararı ile 5307 sayılı Kanun'un 16'ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca ...-TL idari para cezası uygulandığı ve bu cezanın iptali istemiyle davanın açıldığı,

mevzuat gereği otogaz istasyonlarında çalışan personelin TMMOB'a bağlı ilgili meslek odaları tarafından düzenlenecek eğitim programlarına katılarak LPG Yetkili Personel Sertifikası almaları zorunlu ise de, denetim tarihinde istasyonda bulunan ...'ın davacının torunu olduğu, oğlu ... adına düzenlenmiş "LPG yetkili personel belgesi" bulunduğu, torunun engelli olduğu ve söz konusu istasyonda çalışan personel olduğuna dair kayıt bulunmadığı, Arslanlı Mahallesi Muhtarlığının beyanında da anılan şahsın engelli olduğu için çalışmadığı ve ailesinin yardımı ile hayatını idame ettirdiğinin beyan edildiğinin görüldüğü,

davacının engelli olan ve denetim tarihinde istasyonda bulunan torununun istasyonda çalışan personel olduğu hususu tereddüde yer vermeyecek şekilde ortaya konulamadığından, "LPG Yetkili Personel" belgesi olmayan personel çalıştırıldığından bahisle 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca ...-TL idari para para cezası uygulanmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka aykırı bulunarak işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce, Dairemizin ... tarih ve E:..., K:... sayılı bozma kararına uyularak; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin kanunun kendisine verdiği hak ve yetkileri kullanarak usul ve yasaya uygun olarak tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, torununun engelli olduğu ve istasyonda çalışmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

.