Danıştay 13. Daire E.2018/566 K.2023/327

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, … Üniversitesi Rektörlüğü, … Sağlık Yerleşkesi Tıp Fakültesi'nde bulunan kantinin işletme hakkının 3 yıl süreyle kiralanmasına yönelik 21/02/2017 tarihli ihalenin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiş; bu kararın davacı şirket tarafından temyiz edilmesi üzerine, davanın reddine ilişkin kararın davacı şirket vekilinin daimi çalışanına 11/10/2017 tarihinde tebliğ edildiği, bu karara karşı 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20/A maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi uyarınca on beş gün içerisinde temyiz isteminde bulunulması gerekirken bu süre geçtikten sonra 09/11/2017 tarihinde temyiz yoluna başvurulduğu anlaşıldığından, anılan Kanun'un 48. maddesinin altıncı fıkrası gereğince temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket tarafından, temyizi istenen Mahkeme kararından 30/10/2017 tarihinde haberdar olunduğu, tebligatın yapıldığı kişi ile herhangi bir hukuki bağlantının bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Davacı şirket vekili tarafından, yapılan tebligatın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmekle birlikte, bu hususa yönelik olarak somut bilgi ve belge sunulamadığı dikkate alındığında temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.