Danıştay 13. Daire E.2018/588 K.2022/876

Dava konusu istem: Bölgesel (R2) radyo yayını yapmak üzere 1995 yılı yasal süresi içinde lisans başvurusu ve sadece Adana ili, Seyhan ilçesinde ... MHz frekansından ve Ceyhan ilçesinde ... MHz frekansından radyo yayını yapma hakkı bulunan davacı yayın kuruluşu tarafından, Antalya, Burdur, Hatay, Isparta, Mersin, Osmaniye ve Kahramanmaraş illerine yönelik yayın yapabileceği frekansların bildirilmesi istemiyle yapılan yayın alanı genişletme talepli 22/01/2016 tarihli başvurunun reddine ilişkin … tarih ve E…. sayılı işlemle bildirilen … tarih ve … sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı yayın kuruluşu tarafından 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihi ve davalı idarenin oluşumunu takiben 10/03/1995 tarih ve 22223 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Radyo ve Televizyon Yayın İzni ve Lisans Yönetmeliği'nin Geçici 1. maddesi uyarınca 1995 yılında bölgesel (R2) yayın lisans başvurusunda bulunulduğu;

bölgesel radyo lisansı (R2) uyarınca Adana il merkezi ve Seyhan ilçesine radyo yayını yapmakta iken, bölgesel (R2) lisansı gereğince bölgenin bütün illerinde yayın yapabileceği frekansların bildirilmesi istemiyle başvuruda bulunulduğu; bölgesel radyo lisans (R2) tipinde yayın alanını genişletebilmek için Üst Kurulca yapılacak ilanda belirtilecek şartların yerine getirilmesi, sıralama ihalesine katılınması ve ihalenin üzerinde kalması hâlinde frekans tahsis edilerek lisans verileceği gerekçe gösterilerek başvurunun reddedildiği,

03/03/2011 tarih ve 27863 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 3984 sayılı Kanun'u yürürlükten kaldıran 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun ile konu hakkında yeni hukuki düzenlemeler getirildiği,

Kanun'un Geçici 4. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 6112 sayılı Kanun'a göre uygulama yapılıncaya kadar geçecek süre içinde eski Kanun'un Geçici 6. maddesi kapsamında yayında olan kuruluşların, müsaade edilen yerleşim yerleri ile sınırlı olarak yayınlarına devam etmelerine imkân tanınarak yeni bir geçiş süreci öngörüldüğünden, 6112 sayılı Kanun'un kapsamında yayın hakkının bulunmadığından bahisle bölgenin tüm illerinde yayın izni verilmemesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, gerekçesiz verilen mahkeme kararlarının adil yargılanma hakkını ihlâl ettiği, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi hükmünün gerekçesiz olması nedeniyle bozulması gerektiği, şirketlerince yayın alanı genişletmenin talep edilmediği, yalnızca kanunların kendilerine verdiği yetkiyle yayın yapabileceği alanlara yönelik frekansın talep edildiği, davalı idarenin frekans sıralama ihalesini 23 yıldan uzun süredir yapmamasının, geçici rejimi sonlandırmamasının, Anayasal düzeyde korunan ifade özgürlüğü ve basın özgürlüğü hakkını ihlâl ettiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacı yayın kuruluşunun bölgesel radyo (R2) yayın hakkının değil buna ilişkin müracaatının bulunduğu, bu durumun bölgesel çapta her yerde yayın yapılabileceği anlamına gelmediği, davacı yayın kuruluşunun kendisine Üst Kurulca izin verilen yerlerle sınırlı olarak yayınlarına devam etmesi zorunlu olup, bu yerleşim yerlerine ek olarak herhangi bir yerleşim yerinde daha yeni verici açarak yayın alanını genişletebilmesinin kanunen mümkün olmadığı, davacı kuruluşun sadece Adana il merkezi (Seyhan) ve Ceyhan ilçesine yönelik yayın hakkının bulunduğu, bunun haricinde verilmiş bir izin bulunmadığından bu duruma uygun olarak tesis edilen dava konusu işlemin ifade/basın hürriyetinin kısıtlanması anlamını taşımadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.