Danıştay 13. Daire E.2019/2377 K.2024/552

Dava konusu istem: ... tarih ve ... sayılı bayilik lisansı sahibi davacı şirket tarafından 2013 yılı Mart ayı ile 2015 yılı Mart ayları arasında bayilik lisansı sahibi dava dışı ... Mühendislik Turizm İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi'ne KDV hariç toplam 2.390.899,00-TL tutarında motorin ikmal edilerek yüklü miktarda akaryakıt satışı yapılması suretiyle lisansız olarak dağıtım faaliyeti gerçekleştirildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendi ile Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesi Uyarınca 2015 Yılında Uygulanacak Para Cezaları Hakkında Tebliğ uyarınca 1.144.373,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; bayilik lisansı sahibi davacı şirketin, 2013 yılı Mart ayı ile 2015 yılı Mart ayları arasında başka bir bayilik lisansı sahibi şirkete KDV hariç toplam 2.390.899,00 TL tutarında motorin satışı yaptığı, faaliyetin lisansız olarak dağıtım faaliyeti gerçekleştirmek olduğundan bahisle dava konusu Kurul kararının tesis edildiği,

Dava konusu edilen idari para cezasının 2013 Mart - 2015 Mart dönemine ilişkin olarak yapılan inceleme sonucunda tesis edildiği, faaliyet konusu bayilik lisansı çerçevesinde 2.390.899,00-TL tutarında yüklü miktarda akaryakıt satışı gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığı, ürün satın alan firmanın da bayilik lisansı sahibi olduğu ve son tüketim için bu kadar yüklü miktarda akaryakıt kullanmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, her ne kadar davacı şirket tarafından, dağıtım amaçlı şatış yapılmadığı, satışların nihai satış maksadı ile gerçekleştirildiği,

ürün satışlarına ilişkin faturaların üzerine "ürün muhteviyatı son tüketiciye satılmıştır, depo teslimidir, nihai tüketim içindir." ibarelerinin bulunduğu beyan edilse de satış miktarın büyüklüğü dikkate alındığında söz konusu iddiaya itibar edilmediği, bu itibarla, bayilik lisansı sahibi olan davacının lisanssız dağıtım faaliyeti gerçekleştirdiğinden bahisle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykrılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Mahkeme kararının hukuki gerekçe içermediği, bu durumun gerekçeli karar hakkını zedelediği, ürün satışlarına ilişkin 2013 Mart-2015 Mart döneminde kendilerince düzenlenen faturalarda "ürün muhteviyatı son tüketiciye satılmıştır, depo teslimidir, nihai tüketim içindir." ibarelerinin bulunduğu, dolayısıyla dağıtım faaliyeti yapılmadığı, ilk derece mahkemesi ve bölge idare mahkemesi tarafından bu hususun değerlendirmeye alınmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.