Danıştay 13. Daire E.2019/2392 K.2023/3738

Dava konusu istem: Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) tarafından 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca verilen idarî para cezasının tahsili amacıyla davacı şirket hakkında düzenlenen 50.000-TL tutarlı, … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen davanın süre aşımı nedeniyle reddi yolundaki … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın, Dairemizin 04/01/2018 tarih ve E:2012/1248, K:2018/41 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyularak verilen kararda; davacı şirkete 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca, … tarih ve … sayılı Kurul kararıyla 50.000,00-TL idarî para cezası verildiği, anılan Kurul kararının iptali istemiyle Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin E:2008/10554 sayılı dosyasına kayıtlı davanın açıldığı ve dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği tarih itibarıyla bu davanın görülmekte olduğunun anlaşıldığı;

Bu itibarla, 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca ilgililere verilen idarî para cezalarının takip ve tahsilinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümleri uygulanacağından ve anılan Kanun uyarınca genel bütçeye gelir kaydedilen idarî para cezaları kesinleşmeden takip ve tahsil edilemeyeceğinden, henüz kesinleşmemiş idarî para cezası için tesis edilen dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. (Mahkeme kararında sehven hukuka aykırılık bulunmadığı yazılmıştır.)

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu ödeme emrinin hukuka uygun olarak düzenlendiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usûl ve hukuka uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKÎ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usûl ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.