Danıştay 13. Daire E.2019/4074 K.2020/569

Dava konusu istem: … Üniversitesi Rektörlüğü tarafından 23/08/2019 tarihinde ihalesi yapılan … Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi öğrenci kantini ihalesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; taraflar arasındaki kira sözleşmesi süresinin uzatılmadığı, kira sözleşmesinin uzatılmayacağının 19/02/2019 tarih 3778 sayılı … Üniversitesi Rektörlüğü İdari ve Mali İşler Daire Başkanlığı işlemi ile davacıya bildirildiği ancak davacının imzadan imtina ettiği ve söz konusu yazının davacının MERNİS adresine gönderildiği, kantin ihalesinin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 2. maddesinde yer alan açıklık ve rekabetin sağlanması ilkelerinin gerçekleştirilmesi ve kamu taşınmazlarının en uygun bedelle kiraya verilmesi amacıyla açık teklif usulüyle ihaleye çıkarıldığı ve anılan işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kira sözleşmesinde "Taşınmazın kira süresi 3 aylık olup yeni bir kantin inşaatına başlanacağı tarihe kadar kiracı ile idare arasında birer aylık sürelerle sözleşme uzayacaktır" hükmüne yer verildiği, yeni bir kantin inşaatına başlanmadığına göre kira sözleşmesinin devam etmesi gerektiği ve idarenin ihaleye çıkmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.