Danıştay 13. Daire E.2019/4262 K.2023/1464

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "…" logosuyla yayın yapan televizyon kanalında 14/12/2017 tarihinde yayınlanan ''...'' adlı programın 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrasının (ğ) bendinde yer alan "Çocuklara ... karşı istismar içeremez ..." şeklindeki yayın ilkesinin ihlâl edildiğinden bahisle davacı şirkete 595.919,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; uyuşmazlık konusu programın çocuklara karşı istismar içerip içermediğinin belirlenebilmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği, söz konusu karar üzerine düzenlenen 26/07/2018 tarihli bilirkişi raporunda özetle, "..." programının içeriği değerlendirildiğinde bireylerin ve çocukların kendilerine özel yeteneklerinin ortaya koydukları bir program olduğu, dosyada yer alan görüntülerin "saflık ve masumiyetini bozduğu" iddiasına göre değerlendirildiği, çocukların kıyafetlerinin, sergiledikleri dans figürlerinin incelendiği,

kıyafetlerin dans için uygun özellikte, çocukların gelişimsel özelliklerine zarar vermeyen nitelikte olduğu, makyajlarının çocuk masumiyetini engellemediğinin görüldüğü, görüntülerde çocukların "saflık ve masumiyetini bozduğu" yönünde bulgu elde edilemediği, dans figürlerinin çocukların yaşlarına uygun estetik ve sportif olduğunun belirlendiği, kıyafetlerinde de çocuk saflık ve masumiyeti ile uygun olmayan bir duruma rastlanılmadığı, çocukların kıyafetlerinin Türkiye Dans Sporları Federasyonu tarafından bayan dans sporcular için belirtilen kıyafet kurallarına uyduğu,

programın 'Çocuklara, güçsüzlere ve engellilere karşı istismar içeremez ve şiddet teşvik edemez" ilkesini ihlal etmediği kanaatine ulaşıldığının belirtildiği, raporun karara esas alınabilecek yeterlilikte bulunduğu, dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerle bilirkişi raporunun birlikte değerlendirilmesi sonucunda, sözü edilen programda 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendinde düzenlenen ilkenin ihlâl edildiğinden bahisle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Ankara Bölge İdare Mahkemesi Ankara 7. İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu uyuşmazlığın bilirkişi incelemesini gerektirmediği, hâkim tarafından bizzat izlenmek suretiyle karara bağlanabilecek nitelikte olduğu, bilirkişi incelemesinin somut teknik verilerden yoksun, soyut değerlendirmelere göre tesis edildiği, hükme esas alınan raporda çocukların sadece dans figürleri ve kıyafetleri üzerinden değerlendirme yapıldığı, çocukların medya yoluyla istismarının irdelenmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.