Danıştay 13. Daire E.2019/4418 K.2022/1007

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin bayisi olan "… Akaryakıt Petrol Ürünleri Nakliye Gıda İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi"ne ait akaryakıt istasyonunda 29/06/2012 tarihinde yapılan denetimde, akaryakıt istasyonunun yer altı tanklarından birini istasyon otomasyon sistemine bağlamadığının ve istasyon otomasyon sistemini fiilen faaliyete geçirmediğinin tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’nun 19. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin (4) numaralı alt bendi uyarınca 815.555,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin bayisine ait akaryakıt istasyonunda 29/06/2012 tarihinde yapılan denetimde, bir adet tankın ve bağlı olduğu bir numaralı pompanın otomasyon sistemine bağlı olmadığı, bu pompadan bir kamyona akaryakıt ikmali yapıldığının ve bunun otomasyon sisteminde görünmediğinin tespit edildiği,

bu tespite istinaden 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 7. maddesinin altıncı fıkrasının ihlal edildiği gerekçesiyle aynı Kanunun 19. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin 4 numaralı alt bendi uyarınca … tarih ve … sayılı kararla 815.555,00-TL idarî para cezası uygulandığı, bu karara karşı açılan davada; … tarih ve E:… , K:… sayılı karar ile ön araştırma veya soruşturma yapılmadan tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verildiği,

bu karara istinaden soruşturma yapılarak davacı şirketin savunması alındıktan sonra dava konusu işlemle 815.555,00-TL para cezası uygulanması üzerine bakılan davanın açıldığı, davacı tarafından, her ne kadar kanunların geriye yürümezliği ilkesine aykırılık iddiasında bulunulmuş ise de, 5015 sayılı Kanun'un dava konusu tespit tarihinde de dağıtıcı lisans sahiplerinin Kurum tarafından belirlenen esaslara uygun olarak bayilerinde kaçak petrol satışının yapılmasını önleyen teknolojik yöntemleri de içeren bir denetim sistemini kurmama ve uygulamama fiilini para cezası yaptırımına bağladığı anlaşıldığından,

davacının bu iddiasına itibar edilmeyerek, 29/06/2012 tarihinde yapılan denetimde tespit edilen hususun, 5015 sayılı Kanun'un tespit tarihindeki halinin 7. maddesinin altıncı fıkrasına aykırı olduğu sonucuna varıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, idarî para cezası verilmeden önce ihtarda bulunulması gerektiği, idarî para cezası verilmesine ilişkin işlemin kanunların geriye yürümezliği ilkesine aykırı olduğu, işlemin, amaç, sebep, konu unsuru yönünden hukuka aykırı olduğu, ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirlerinin ancak Kanunla konulacağı, EPDK’nın otomasyon sistemine ilişkin teknik ve hukuki alt yapı henüz olgunlaşmadan dağıtım şirketlerine gereğinden fazla yükümlülük ve sorumluluk yüklediği,

dağıtım şirketi olarak kendilerine düşen her türlü yükümlülükleri yerine getirdikleri, 7164 sayılı Kanun ile getirilen değişikliklerin ve yürürlüğe giren ihtar müessesesinin lehe olduğu için uygulanması gerektiği, bu nedenle idarî para cezası verilemeyeceği, denetim yapılan bayide söz konusu tankın kumla doldurulduğu ve kullanılmayacağının taahhüt edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.