Danıştay 13. Daire E.2020/1039 K.2024/2736

Dava konusu istem: Davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 03/05/2016 tarihinde yapılan denetimde "LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası" bulunmayan personel çalıştırıldığının tespit edildiğinden bahisle, 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 88.517,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ...sayılı sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 03/05/2016 tarihinde yapılan denetimde, personelin hiçbirinin LPG ile ilgili herhangi bir eğitim almadığı ve sertifikası bulunmadığının ... seri numaralı tutanağa bağlandığı ve davacı tarafından söz konusu tutanağın ihtirazi kayıt konulmadan imzalandığı, davacının 09/08/2018 tarihli yazılı savunmasında ise denetim sonrasında 18/05/2016 tarihinde LPG Yetkili Personel Belgesinin alındığının belirtildiği,

dolayısıyla davacıya ait LPG otogaz istasyonunda denetim tarihinde LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası olmayan personel çalıştırıldığı anlaşıldığından, davacıya idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, her ne kadar 7164 sayılı Maden Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesiyle 5307 sayılı Kanun'un 17. maddesinin yeniden düzenlendiği ve 14/03/2019 tarih ve 8487-6 sayılı Kurul kararı ile 5307 sayılı Kanun'un 17. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenen niteliği itibarıyla düzeltme imkanı olan fiiller arasında "LPG dolumu/ikmali yapılan bir tesiste çalışan ve ilgili SGK hizmet döküm listesinde yer alan kişilerden en az birinin LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası olduğu halde söz konusu sertifika sahibi olmayan başka bir çalışanın dolum/ikmal

yapması" fiili sayılmış ise de, davacı tarafından Kurul'a verilen yazılı savunmada, istasyonda LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası bulunan personel çalıştırıldığına ilişkin herhangi bir belge sunulmadığı dikkate alındığında, lehe hükmün davacıya uygulanamayacağı belirtilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, istasyonlarında çalışan ve LPG dolumu yapan personelin dağıtıcı firma tarafından birtakım eğitimlere tabi tutulduğu, bu eğitimlerin yeterli olduğu yanılgısı ile hareket edildiği, 03/05/2016 tarihli denetimde görevlilerce gerekli uyarının yapılması üzerine mevzuata aykırılığın ivedilikle giderildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dairemizin 15/02/2024 tarihli ara kararına verilen cevaplardan, denetimin yapıldığı 03/05/2016 tarihi itibarıyla davacıya ait LPG otogaz istasyonunda çalışan ve ilgili SGK hizmet doküm listesinde yer alan kişilerden hiçbirinin "LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası"nın bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.