Danıştay 13. Daire E.2020/139 K.2021/1874

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait LPG otogaz istasyonunda 25/05/2015 tarihinde yapılan denetimde, istasyonda sorumlu müdür belgesine sahip sorumlu müdür çalıştırılmadığının tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 83.839,00-TL idarî para cezası uygulanmasına ilişkin ... tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı hakkında sorumlu müdür belgesine sahip sorumlu müdür çalıştırmadığından bahisle idarî para cezası uygulanmışsa da, hakkında ceza verilmesine dayanak olarak gösterilen 25/05/2015 tarihli denetim tutanağında sorumlu müdür çalıştırılmadığına ilişkin bir tespitin yer almadığı, "sorumlu müdür sözleşmesi var", "sorumlu müdür belgesi ibraz edilemedi" şeklinde tespitlerin bulunduğu, 06/04/2015 tarihinde imzalanmış Otogaz İstasyonu Sorumlu Müdür Tip Sözleşmesinin dava dosyasına sunulduğu,

sorumlu müdür belgesi zorunluluğunu getiren düzenlemenin 16/12/2016 tarih ve 29919 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile yürürlüğe konulduğu, denetim tarihi itibarıyla sorumlu müdür belgesine sahip olma şartının aranmadığı, sorumlu müdür belgesi zorunluluğu öngören yönetmelik kurallarının, yürürlük tarihinden önceki bir eylem nedeniyle uygulanarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka ve hakkaniyete uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, harçtan muaf olduğu, Sorumlu Müdür Sözleşmesi'nin hüküm ifade edebilmesi için TMMOB tarafından Sorumlu Müdür Belgesi tanzim edilmesi gerektiği, belgenin tanzim edilmemesi durumunda sözleşme imzalanan kişinin hangi tesiste görev yaptığının bilinemeyeceği, sadece sigorta priminin ödenmesinin kişinin tesiste sorumlu müdür olarak çalıştığını göstermeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesi'nce verilen kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Bölge İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 24. maddesinin (f) bendinde, kararlarda yargılama giderlerinin ve hangi tarafa yükletildiğinin belirtileceği.

31. maddesinde, yargılama giderleri hususunda Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı kurala bağlanmış; anılan madde ile atıfta bulunulan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yargılama giderlerinin kapsamı" başlıklı 323. maddesinde, karar ve ilam harçları, posta giderleri, keşif ve bilirkişi ücretleri, vekille takip edilen davalarda yasa gereği takdir olunacak vekâlet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmış.

326. maddesinin birinci fıkrasında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği. 330. maddesinde, vekil ile takip edilen davalarda mahkemece kanuna göre takdir olunacak vekâlet ücretinin taraf lehine hükmedileceği. 332. maddesinde ise, yargılama giderlerine mahkemece re'sen hükmedileceği düzenlenmiştir.

2577 sayılı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 3. fıkrasında "Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir."; "Temyiz İncelemesi Üzerine Verilecek Kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasında, "Temyiz incelemesi sonunda Danıştay; a) Kararı hukuka uygun bulursa onar. Kararın sonucu hukuka uygun olmakla birlikte gösterilen gerekçeyi doğru bulmaz veya eksik bulursa, kararı, gerekçesini değiştirerek onar. b) Kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onar." kuralları yer almıştır.

02/01/2019 tarih ve 30643 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve İdare Mahkemesi kararının verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre, 2019 yılında İdare Mahkemelerinde takip edilen davalar için hükmolunacak vekâlet ücretinin duruşmalı yargılamalarda 2.075,00-TL, duruşmasız yargılamalarda ise 1.362,00-TL olduğu anlaşılmaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

1- Bölge İdare Mahkemesi kararının, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmı yönünden incelenmesi:

Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının, dava konusu işlemin iptaline ilişkin Mahkeme kararına yapılan istinaf başvurusunun reddine yönelik kısmında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2- Bölge İdare Mahkemesi kararının, İdare Mahkemesi kararının vekâlet ücretine ilişkin kısmı yönünden incelenmesi:

2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, Danıştay'ın, temyize konu kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayabileceği açıktır.

Dosyanın incelenmesinden, 04/03/2019 tarihinde gerçekleştirilen duruşmaya davacı vekilinin katılmadığı, ancak İdare Mahkemesi'nce dava konusu işlemin iptali ile birlikte davacı lehine duruşmalı işler için belirlenen vekâlet ücretine hükmedildiği görülmektedir.

Bu durumda, duruşmada temsil edilmeyen davacı lehine duruşmasız işler için belirlenen vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği hâlde, duruşmalı işler için belirlenen vekâlet ücretine hükmedilmesinde usûl hükümlerine uygunluk bulunmadığından bu hususun Bölge İdare Mahkemesi'nce düzeltilmemiş olmasında hukukî isabet bulunmamaktadır.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının, İdare Mahkemesi kararının vekâlet ücretine ilişkin kısmı yönünden istinaf başvurusunun reddine yönelik kısmının davacı lehine hükmedilen vekâlet ücreti tutarı yönünden düzeltilerek onanması gerekmektedir.