Danıştay 13. Daire E.2020/1435 K.2021/1765

Dava konusu istem: İzmir İli, … İlçesi, … ada, … parselde kayıtlı taşınmazın satışının uygun görülmesine ilişkin işlemin ve 26/11/2013 tarihinde yapılan satış ihalesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davacılar tarafından 30/05/1983 tarihli müracaat formu ile dava konusu parseldeki yapılar için imar affı başvurusunda bulunulduğu, bu arada taşınmazın 20/12/1989 tarihinde arsa vasfıyla Hazine adına tescil edildiği, davacıların bu başvurusu üzerine Buca Belediyesi tarafından Maliye Hazinesi'nden devrinin istenildiği, bu talebin reddedilmesi üzerine açılan davanın.

İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E: …, K:… sayılı kararıyla reddedildiği, sonrasında davalı idarece … tarih ve … sayılı karar ile satışına karar verilmesi ve 26/11/2013 tarihli ihale ile satılması üzerine bakılan davanın açıldığı; bu durumda, dava konusu taşınmazın imar uygulaması sonucu 1989 yılında Hazine adına tescil edildiği ve imar affı kapsamında taşınmazın davacılara devrinin sağlanması maksadıyla Buca Belediyesi'ne devrine yönelik talebin Mahkemece reddedilerek kesinleştiği dikkate alındığında, taşınmazın maliki olan Hazinece satışına dair dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemler hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, iki kez imar affı yasası kapsamında müracaat etmiş olmalarına rağmen kendilerine tapu tahsis belgesi verilmediği, Danıştay Altıncı Dairesi tarafından verilen bozma kararı sonrası İzmir 2. İdare Mahkemesi'nde açtıkları davanın reddedildiği, dava konusu taşınmaz üzerinde 1970 yılından bu yana evlerinin bulunduğu, ecrimisil ödedikleri, fakat buna rağmen kendilerine tapu tahsis belgesi verilmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Mahkeme kararı ile taşınmazın Hazineye ait olduğunun kesinleştiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Davacılar … ve …'ın temyiz isteminde bulunduktan sonra vefat etmeleri üzerine Dairemizin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla 2577 sayılı Kanun'un 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın Mahkemeye gönderildiği, Mahkemenin 12/02/2020 tarihli kararı ile davayı takip hakkı kendisine geçenlerin temyiz başvurusunu yenilemesine kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davayı takip hakkı kendisine geçen mirasçılardan … ve …’ın yenileme talepleri Dairemize ulaştıktan sonra, … tarafından Mahkemeye verilen 01/07/2020 tarihli dilekçe ile temyiz başvurusunu yenilemediğini ve davayı takip etmek istemediğini belirttiği anlaşılmakla, … yönünden temyiz incelemesi yapılmamıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.